આ વાર્તા એક યુવાન અને યુવતીની છે, જેમણે યુદ્ધના સમયમાં એકબીજાને ગુમાવી દીધું. યુવાને યુવતીને કહ્યું કે તે બીજા કૅમ્પમાં મોકલવામાં આવી રહ્યો છે અને તે વધુ સફરજન નહીં લાવવામાં આવે. યુવાનના ગુમાવવાની દુ:ખદ અનુભવો પછી, યુવતીની યાદ અને લાગણીઓ એના જીવનમાં આશાની કિરણ બની રહી. 1957માં, યુવાન અને યુવતી ફરી મળ્યા અને બંનેને ખબર થઈ કે તેઓ અગાઉના પ્રેમીઓ છે. પુરુષે યુવતીને યાદ કરાવ્યું કે તે જ એ છોકરો છે, જે કન્સન્ટ્રેશન કૅમ્પમાં હતો. તેમણે પછી સંબંધમાં જોડાઈને લગ્ન કરવાનો નિર્ણય લીધો. 1996માં, તેમણે એક ટેલિવિઝન શોમાં 40 વર્ષના સતત પ્રેમની વાત કરી, અને પુરુષે કહ્યું કે કેવી રીતે યુવતી તેની જીવનસાથી બની અને તેણે ક્યારેક પણ પ્રાણદાયી પ્રેમની ભૂખ નથી ભૂલાઈ. આ વાર્તા પ્રેમ અને આશાની શક્તિ દર્શાવે છે, જે ક્યારેક કઠણ પરિસ્થિતિઓમાં પણ જીવંત રહે છે.

Chitt Patel દ્વારા ગુજરાતી ફિક્શન વાર્તા

Writen by Chitt Patel

Category ફિક્શન વાર્તા