સાંજનો સમય હતો અને સુરતના વ્યસ્ત વીઆઈપી રોડ પર ધીમી-ધીમી વરસાદી સરભરા ચાલી રહી હતી. કેફેની આછકલી લાઇટ્સ અને બેકગ્રાઉન્ડમાં વાગતા સોફ્ટ મ્યુઝિક વચ્ચે આરવ અને નિશા સામસામે બેઠા હતા. બંનેના ચહેરા પર એક અજીબ તણાવ અને ગભરાટ સ્પષ્ટ વર્તાઈ રહ્યો હતો. છેલ્લા ત્રણ વર્ષથી બંને એકબીજાના ગાઢ પ્રેમમાં હતા, એકબીજાના સુખ-દુઃખના સાથી હતા, પણ આજની સાંજ તેમના સંબંધોમાં કંઈક અલગ જ ભયાનક રહસ્ય લઈને આવી હતી.
નિશાના હાથ ધ્રૂજ રહ્યા હતા. તેણે ચાનો કપ ટેબલ પર મૂકતા ધીમા અને કાંપતા અવાજે કહ્યું, "આરવ, આપણે હવે આ શહેરમાં એક ક્ષણ પણ રોકાવું સુરક્ષિત નથી. આપણે ગમે તેમ કરીને અહીંથી ભાગી જવું પડશે. કોઈ એવી અદ્રશ્ય શક્તિ છે જે સતત આપણી પાછળ પડી છે અને આપણી દરેક હિલચાલ પર નજર રાખી રહી છે."
આરવે નિશાના ધ્રૂજતા હાથ પર પોતાનો મજબૂત હાથ મૂક્યો અને આશ્વાસન આપતા ધીમી નજરે કહ્યું, "નિશા, પ્લીઝ શાંત થા. લાંબો શ્વાસ લે અને મને વિગતવાર જણાવ તો ખરી કે આ બધું શું ચાલી રહ્યું છે? તું આટલી બધી કોનાથી ડરી રહી છે? આપણા સંબંધોમાં તો ક્યારેય કોઈ રહસ્ય નહોતું, તો પછી આજે આ અચાનક ડર કેમ?"
પરંતુ, નિશા કંઈ બોલે એ પહેલાં જ કેફેના કાચની મોટી બારી પર જોરદાર પથ્થર પડવાનો મોટો અવાજ થયો. કેફેમાં બેઠેલા બાકીના ગ્રાહકો પણ ડરના માર્યા ઊભા થઈ ગયા. બહાર ભારે અંધારામાં એક રહસ્યમય કાળો પડછાયો ઝડપથી પસાર થઈ ગયો. આરવ એક સેકન્ડનો પણ વિચાર કર્યા વગર તરત જ પોતાની ખુરશી પરથી ઊભો થયો અને કેફેના મુખ્ય દરવાજામાંથી બહાર દોડી ગયો, પણ ત્યાં અંધારામાં કોઈ નહોતું સિવાય કે રસ્તા પર પડેલો એક જૂનો લોહીથી ખરડાયેલો રૂમાલ અને પિત્તળની એક ભારે ચાવી.
આરવ એક જાણીતો અને નીડર ઇન્વેસ્ટિગેટિવ જર્નાલિસ્ટ હતો, જેણે પોતાના કરિયરમાં અનેક મોટા કૌભાંડો બહાર પાડ્યા હતા. જ્યારે નિશા એક જાણીતી આર્ટ ગેલરી ખૂબ જ સફળતાપૂર્વક ચલાવતી એક સોમ્ય યુવતી હતી. બે અઠવાડિયા પહેલાં સુધી બંનેનું જીવન ખૂબ જ સામાન્ય, ખુશહાલ અને સપનાઓથી ભરેલું હતું. અચાનક શહેરના સૌથી પ્રખ્યાત અને પ્રભાવશાળી ઉદ્યોગપતિ વિક્રમ શાહની તેમના જ ફાર્મહાઉસમાં અત્યંત રહસ્યમય પરિસ્થિતિમાં હત્યા થાય છે. આ હત્યાના ઘટનાસ્થળેથી પોલીસને નિશાની ફિંગરપ્રિન્ટ્સ અને તેનો એક અંગત પર્સનલ ફોટો મળે છે.
આ અણધારી ઘટના પછી પોલીસ નિશાની પાછળ હાથ ધોઈને પડી ગઈ હતી, પરંતુ આરવ સારી રીતે જાણતો હતો કે નિશા નિર્દોષ છે. આ વાત પર અડिग વિશ્વાસ કરવા પાછળનું કારણ માત્ર તેમનો સાચો પ્રેમ જ નહોતો, પણ એક મોટું ગુનાહિત કાવતરું હતું જે કોઈ અદ્રશ્ય શક્તિ દ્વારા ખૂબ જ ચાલાકથી ચલાવવામાં આવી રહ્યું હતું.
આરવ કેફેમાંથી બહારથી પાછો આવ્યો ત્યારે નિશા ખૂબ જ ગભરાયેલી અને અસહાય હાલતમાં બેઠેલી હતી. તેણે ટેબલ પર પડેલી પેલી પિત્તળની ચાવી તરફ ઈશારો કર્યો અને ડૂસકાં ભરતા અવાજે કહ્યું, "આ... આ ચાવી શહેરના મુખ્ય સિટી મોલના લોકર નંબર 42ની છે. મારા કાકા વિક્રમ શાહની ગુપ્ત ડાયરી એ જ લોકરમાં સુરક્ષિત રાખેલી છે, જેને મેળવવા માટે જ આખો આ ખતરનાક ગેમપ્લે રમાઈ રહ્યો છે."
સમય બગાડ્યા વગર બંનેએ કેફેમાંથી ત્વરિત વિદાય લીધી અને પોતાની કાર તરફ આગળ વધ્યા. બહાર વરસાદ હવે વધુ તેજ અને તોફાની બનતો જતો હતો. કારમાં બેસતા જ આરવે ગંભીર અવાજે પૂછ્યું, "તને આ લોકર વિશે પહેલેથી ખબર હતી? અને વિક્રમ શાહ સાથે તારો વાસ્તવિક સંબંધ શું છે? સાચું બોલ નિશા, હવે સમય આવી ગયો છે કે બધા જ પડદા હટી જાય અને સાચાઈ બહાર આવે."
નિશાની આંખોમાંથી દડદડ આંસુ વહેવા લાગ્યા. તેણે રડતા રડતા સ્વીકાર્યું, "વિક્રમ શાહ મારા સગા કાકા હતા, જેમણે મારા માતા-પિતાના અકસ્માતમાં અવસાન પછી મને ઉછેરી હતી અને પિતા જેવો પ્રેમ આપ્યો હતો. પણ એ કોઈ સામાન્ય બિઝનેસમેન નહીં, પણ શહેરના સૌથી મોટા અંડરવર્લ્ડ સિંડિકેટના માસ્ટરમાઇન્ડ હતા. આ ભયાનક વાતની જાણ જ્યારે મને થોડા મહિના પહેલાં થઈ, ત્યારે મેં તેમની સાથેના બધા જ પારિવારિક સંબંધો સદંતર તોડી નાખ્યા હતા. પણ હવે કોઈ એવું ઈચ્છે છે કે કાકાની હત્યાનો પૂરો આરોપ મારા માથે મઢવામાં આવે અને મને કાયમ માટે જેલના સળિયા પાછળ ધકેલી દેવામાં આવે."
કાર અત્યારે હાઇવે પર પૂરપાટ ઝડપે દોડી રહી હતી. અચાનક તેમની ગાડીની પાછળથી એક કાળા રંગની અત્યાધુનિક એસયુવી કારે ઓવરટેક કરીને તેમની ગાડીની આગળ રોડની બરાબર વચ્ચે ઊભી રહીને રસ્તો બ્લોક કરી દીધો. આરવે પોતાના અનુભવનો ઉપયોગ કરીને જોરથી બ્રેક મારી, જેનાથી ગાડી ટાયરના ઘર્ષણ સાથે જોરદાર અવાજ કરતી અટકી ગઈ.
પેલી ખતરનાક ગાડીમાંથી બે અજાણ્યા હથિયારધારી યુવકો નીચે ઉતર્યા અને રિવોલ્વર તાકતા તેમની ગાડી તરફ આગળ વધવા લાગ્યા. સમય ખૂબ જ ઓછો હતો અને જીવનું જોખમ સીધું માથા પર તોળાઈ રહ્યું હતું.
"નિશા, તું કારનું સેન્ટ્રલ લોક અંદરથી બરાબર બંધ રાખજે અને આ પેન ડ્રાઈવ તારી પાસે સુરક્ષિત સાચવજે," આરવે પોતાના કોટના અંદરના ખિસ્સામાંથી એક નાની કાળી પેન ડ્રાઈવ કાઢીને નિશાના ધ્રૂજતા હાથમાં મૂકી દીધી અને ગાડીનો દરવાજો ખોલીને વીજળીના વેગે બહાર નીકળી ગયો.
ભારે વરસાદ અને સૂમસામ રાતના અંધકાર વચ્ચે અજાણ્યા હુમલાખોરો સાથે આરવની જીવસાગર ઝપાઝપી શરૂ થઈ ગઈ. એક તરફ સાચા પ્રેમની રક્ષા હતી અને બીજી તરફ જિંદગી અને મોત વચ્ચેનો ખેલ હતો. આરવે પોતાની કરાટે અને માર્શલ આર્ટ્સની આવડતથી પહેલા હુમલાખોરને જમીન પર પછાડી દીધો, પરંતુ પાછળથી આવેલા બીજા હુમલાખોરે તેના પર લોખંડની પાઇપથી અચાનક હુમલો કરી દીધો.
ગાડીની અંદર બેઠેલી નિશાએ જ્યારે જોયું કે આરવ ગંભીર મુશ્કેલીમાં છે,
ત્યારે તેણે પોતાની બધી જ ડર અને ચિંતા ખંખેરીને ગાડી સ્ટાર્ટ કરી અને સીધી પેલી શંકાસ્પદ કાર તરફ ગાડી હંકારી મૂકી. અચાનક થયેલા આ હુમલાથી હુમલાખોરો ગભરાઈ ગયા અને અંધારાનો લાભ લઈને ઝડપથી નાસી છૂટ્યા.
આરવ અને નિશાએ હાંફતા હાંફતા એકબીજા સામે જોયું. આ તો માત્ર એક ખતરનાક રમતની શરૂઆત જ હતી; અસલી તુફાન અને અદ્રશ્ય દુશ્મનોનો સામનો તો હજી આગળ કરવાનો બાકી હતો.
