સોનલનું ઇન્સ્ટાગ્રામનું ભૂત હવે નાથુજીના આખા ડેલાની પ્રતિષ્ઠાને નુકસાન પહોંચાડી રહ્યું હતું. જગાભાઈ અને બંને વહુઓએ જે કાવતરું ઘડ્યું હતું, એનો છેલ્લો અંક ભજવવાનો સમય આવી ગયો હતો. યોજના મુજબ, ગીતા અને કવિતાએ રસોડામાં રસોઈ બનાવવાનું સાવ બંધ જેવું કરી દીધું હતું, અને સોનલને તો ફોનમાંથી નવરાશ જ નહોતી. નાથુજી સવારે સીમમાંથી ભૂખ્યા તરસ્યા ઘરે આવતા, ત્યારે એમને જમવાનું પણ બરાબર નહોતું મળતું.એક દિવસ જગાભાઈએ જાણીજોઈને મોતીપુરા ગામ જઈને ગિજુભાઈને સંદેશો મોકલ્યો કે, **"ગિજુભાઈ, સોનલબાની તબિયત કાંઈક નરમ-ગરમ રહે છે, અને ઘરમાં પણ થોડી વ્યવસ્થા જોવી પડે એમ છે, તો તમે આજે બપોરે અમારે ત્યાં જમવા પધારો."** ગિજુભાઈ તો મોટા માણસ હતા, પોતાની વહાલી બહેનના સાસરીમાં ડખા ચાલતા હોવાની ગંધ આવતા જ એ પોતાની લક્ઝરી ગાડી લઈને સુરજપર આવવા નીકળી ગયા. બરાબર બપોરના બે વાગ્યા હતા. ગિજુભાઈની ગાડી નાથુજીના ડેલા બહાર આવીને ઊભી રહી. ગિજુભાઈ વટથી ડેલામાં પ્રવેશ્યા, પણ અંદરનું દ્રશ્ય જોઈને એમના પગ જમીન સાથે ચોંટી ગયા.ઓસરીના વચોવચ સોનલે મોટો લાઈટ સ્ટેન્ડ ગોઠવ્યો હતો. એ માથા પર પલ્લુ રાખ્યા વગર, મોંઘા ચશ્મા ચડાવીને, હાથમાં વેલણ લઈને કોઈ ફિલ્મી ગીત પર જોરજોરથી ઠુમકા લગાવી રહી હતી અને કૅમેરા સામે આંખો પટકાવતી હતી. બીજી તરફ, નાથુજી ઓસરીના એક ખૂણામાં ભૂખ્યા પેટે ખાટલા પર માથું પકડીને બેઠા હતા. ભગો અને દિલો પણ ચૂપચાપ ઉદાસ ચહેરે ઓસરીની હેઠ બેઠા હતા. ગીતા અને કવિતા રસોડાના બારણે ઊભી ઊભી આંસુ લૂછવાનો નાટક કરતી હતી.**"સોનલ! આ શું માંડ્યું છે તેં?"** ગિજુભાઈએ કડક અવાજે બૂમ પાડી.સોનલે કૅમેરા બંધ કર્યો અને ગુસ્સામાં બોલી, **"અરે ભાઈ! તમે કેમ અચાનક આવ્યા? મારી આખી લાઈવ વિડીયો બગડી ગઈ! આ ઘરમાં મારું કોઈ સન્માન જ નથી. આ લોકો સાવ ગામડિયા છે. મને આખો દિવસ ઘરમાં નોકરાણીની જેમ કામ કરવાનું કહે છે. મારી આટલી મોટી સોશિયલ મીડિયા ફેમ આ લોકોને પચતી નથી. હું આ કચરા-પોતા કરવા વાળા ઘરમાં રહેવા નથી માંગતી!"**નાથુજી ઊભા થયા અને ગંભીર અવાજે ગિજુભાઈને કીધું, **"ગિજુભાઈ! અમે ગરીબ ખેડૂત છીએ, પણ ખાનદાન છીએ. અમારી વહુઓ લાજ-મર્યાદામાં રહે એ જ અમારી આબરૂ છે. આ સોનલ વહુ આખો દિવસ ફોન સામે નાચે છે અને ઘરના વડીલો ભૂખ્યા બેસે છે. આ સામાજિક કલ્ચર અમારા ડેલાને મંજૂર નથી."**જગાભાઈએ મોકો જોઈને ચોકો માર્યો. એ આગળ આવ્યા, પોતાની મૂછ પર હળવો હાથ ફેરવ્યો અને બોલ્યા, **"ગિજુભાઈ! તમારી બહેન બહુ મોટા સાહેબ છે. એમને અમારી આ સાદી જિંદગી પસંદ નથી. જો આ ઘરના નિયમો અને વડીલોની મર્યાદા ન સચવાય, તો સોનલબા માટે આ જેઠના ડેલાના દરવાજા કાયમ માટે બંધ છે. અમારે આવી સોશિયલ મીડિયા જેઠાણીની જરૂર નથી. આપણે છૂટા પડી જઈએ એ જ બંને પક્ષે સારું રહેશે."**સોનલનો અહંકાર આ સાંભળીને સાતમા આસમાને પહોંચી ગયો. એણે ગિજુભાઈનો હાથ પકડ્યો, **"ભાઈ! સાંભળ્યું ને આ લોકોનું? આ જગો પોતાની જાતને બહુ મોટો લેખક સમજે છે, પણ છે તો ગામડિયો જ! હમણાં ને હમણાં આપણા તાલુકાના વકીલને ફોન કરો. મારે આ કુંવારા જેઠના ઘરમાં એક સેકન્ડ પણ નથી રહેવું. મારે ડિવોર્સ જોઈએ છે, ડિવોર્સ!"**ગિજુભાઈ પણ પોતાની બહેનના ગુસ્સા સામે નમી ગયા. એમણે જગાભાઈ સામે જોયું, **"ભલે જગાભાઈ! જો તમારી આ જ દાનત હોય, તો કાલે જ વકીલ કાગળો લઈને આવશે."** ગિજુભાઈ સોનલને લઈને ગાડીમાં બેસીને નીકળી ગયા.ગીતા અને કવિતા રસોડામાં જઈને એકબીજાને તાળીઓ આપીને હસી પડી કે, **"વાહ જેઠજી વાહ! બરાબર નિશાન પાર તીર વાગ્યું છે!"**
