ઑપરેશન સેવન સિસ્ટર્સ પ્રકરણ ૧૨ : મુંબઈ ડિજિટલ હબ—ભ્રષ્ટાચારનું એન્ક્રિપ્ટેડ નેટવર્ક
કાલુપુર સ્ટેશનથી સીધા ક્રાઇમ બ્રાન્ચ હેડક્વાર્ટર પહોંચેલા ઇન્સ્પેક્ટર વિપુલ માટે આગામી ૨૪ કલાક અત્યંત મહત્ત્વના હતા. ખબરી 'કાળિયા'ના રિપોર્ટે આખા કેસની ગંભીરતા બદલી નાખી હતી. જે કેસને તેઓ સામાન્ય લોકલ ડ્રગ પેડલિંગ સમજતા હતા, તેના તાર મ્યાનમાર આર્મીના સસ્પેન્ડેડ ઓફિસર અને સેવન સિસ્ટર્સના બોર્ડર રૂટ સાથે જોડાયેલા હતા. આ મામલો કેવળ ગુજરાત પૂરતો સીમિત નહોતો. વિપુલે કાયદાકીય પ્રોટોકોલ ફોલો કરવો જરૂરી હતો, કારણ કે આંતર-રાજ્ય તપાસ માટે ઉચ્ચ અધિકારીઓની મંજૂરી અને કેન્દ્રીય એજન્સીઓનો સપોર્ટ અનિવાર્ય હતો.
વિપુલે તરત જ પોતાની બેગ પેક કરી અને કટોકટીના કાયદાકીય દસ્તાવેજો તૈયાર કર્યા. મુંબઈ પોલીસ અને ઇન્ટેલિજન્સ બ્યુરો (I.B.) ની મુંબઈ શાખા પાસે આ નેટવર્કની લિંક્સ હોવાની પૂરી શક્યતા હતી. અમદાવાદ એરપોર્ટથી વહેલી સવારની ફ્લાઈટ પકડીને વિપુલ મુંબઈના છત્રપતિ શિવાજી મહારાજ ઇન્ટરનેશનલ એરપોર્ટ પર લેન્ડ થયા.
દક્ષિણ મુંબઈમાં કાળાડિબાંગ વાદળો વચ્ચે ધોધમાર વરસાદ વરસી રહ્યો હતો. મુંબઈની જૂની, ઐતિહાસિક લાલ ઇંટોથી બનેલી આઈ.બી. ઓફિસની બારી બહાર અરબી સમુદ્રની પ્રચંડ લહેરો કિનારા સાથે અથડાતી હતી. ઓફિસની અંદર પીળી ઝાંખી લાઈટો, ચારેય બાજુ ફાઈલોના ઢગલા અને કમ્પ્યુટર્સના સીપીયુ (CPU) નો ધીમો ગણગણાટ ચાલુ હતો. કેબિનની અંદર સ્પેશિયલ ઓફિસર પાટીલ બેઠા હતા. તેમના ચહેરા પર વર્ષોની નોકરીનો થાક અને સિસ્ટમ સામેની હાર સ્પષ્ટ દેખાતી હતી. વિપુલે કેબિનમાં પ્રવેશીને ઓફિશિયલ આઈડી કાર્ડ બતાવ્યું અને ટ્રેનમાં થયેલી ચર્ચા તેમજ અમદાવાદના 'બ્લેક ઓર્કિડ' કાફેના માલિકના મ્યાનમાર કનેક્શનની ફાઈલ પાટીલ સામે મૂકી.
પાટીલે ફાઈલના પાના ફેરવ્યા, પણ તેમના ચહેરા પર કોઈ આશ્ચર્ય નહોતું. તેમણે લાંબો નિસાસો નાખ્યો, ચશ્મા ઉતાર્યા અને ટેબલ પર મૂક્યા.
"વિપુલ, તમે બહુ મોડા પડ્યા છો... અથવા તો બહુ વહેલા આવી ગયા છો," પાટીલનો અવાજ ભારે હતો. "આ જે 'બ્લુ મેથ' અને 'યાબા'ની ગોળીઓ અમદાવાદ પહોંચી છે ને, એનું ફંડિંગ નેટવર્ક મુંબઈના કોઈ અન્ડરવર્લ્ડ બેંક અકાઉન્ટ્સથી નથી ચાલતું. આ લોકો બહુ હાઈ-ટેક છે."
પાટીલે પોતાની સામે રાખેલું એક ખાસ ટર્મિનલ ઓન કર્યું, જે સામાન્ય ઇન્ટરનેટથી અલગ હતું. તેમણે 'તાર' (TOR - The Onion Router) બ્રાઉઝર ઓપન કર્યું અને ડાર્ક વેબની એક અન્ડરગ્રાઉન્ડ નાર્કો-માર્કેટપ્લેસ સ્ક્રીન પર બતાવી.
"જુઓ આ... આ છે ડિજિટલ મની લોન્ડરિંગ. આ ગેંગ કેશ ટ્રાન્ઝેક્શન નથી કરતી. સામાન્ય બિટકોઈન (Bitcoin) પણ ટ્રેક થઈ જાય છે, એટલે આ લોકો 'મોનેરો' જેવા અત્યંત સિક્યોર પ્રાઇવસી કોઈન્સ વાપરે છે. આ ક્રિપ્ટોકરન્સીના બ્લોકચેઈનને ટ્રેક કરવી આપણી સાયબર સેલ માટે પણ અશક્ય છે.
અમદાવાદના કાફેમાં યુવાનો જે કેશ આપે છે, એને તુરંત જ મુંબઈના શેલ કંપનીઓના લોકલ વહીવટદારો દ્વારા ક્રિપ્ટોમાં કન્વર્ટ કરવામાં આવે છે. આ પૈસા અહીંથી સીધા દુબઈ અને બેંગકોક ડાયવર્ટ થાય છે."
વિપુલે ટેબલ પર હાથ પછાડ્યો, "પણ પાટીલ, આ તો PMLA (પ્રિવેન્શન ઓફ મની લોન્ડરિંગ એક્ટ, અને NDPS Act નું સીધું ઉલ્લંઘન છે! જો આપણી પાસે ડાર્ક વેબના આટલા પુરાવા છે, તો આપણે આ કંપનીઓ પર રેઇડ કેમ નથી કરતા? એરપોર્ટ અને દરિયાઈ માર્ગો પર નાકાબંધી કેમ નથી કરાવતા?"
પાટીલ પોતાની ખુરશીમાંથી ઊભા થયા. તેમણે ઓફિસનો દરવાજો અંદરથી લોક કર્યો અને બારી પાસે જઈને ઉભા રહ્યા, જ્યાં મુંબઈના રસ્તાઓ પર ટ્રાફિક રીંગતો હતો.
"કેમ નથી કરતા? કારણ કે આ કાળા નાણાંનો એક બહુ મોટો હિસ્સો ક્યાં જાય છે ખબર છે?" પાટીલે અવાજ સાવ ધીમો કર્યો, "આ ક્રિપ્ટોકરન્સી દુબઈથી હવાલા નેટવર્ક દ્વારા વ્હાઇટ મની બનીને પાછી ભારતમાં આવે છે, અને એ પૈસા આગામી ચૂંટણીઓમાં કેટલાક મોટા રાજકારણીઓના ઓફિશિયલ 'પાર્ટી ફંડ' તરીકે જમા થાય છે. આ આખો ખેલ ઉપરના લેવલેથી પ્રોટેક્ટેડ છે, વિપુલ! ભ્રષ્ટાચાર એટલો ઊંડો છે કે જો તમે એક કડી તોડશો, તો ઉપરથી ઓર્ડર આવશે અને તમારી બદલી નક્સલવાદી વિસ્તારમાં અથવા કોઈ અવાવરું ચોકી પર કરી દેવાશે. આપણને અહીં કાયદો કડક અમલ કરવાની પરવાનગી નથી, માત્ર ફાઈલો દબાવવાની પરવાનગી છે."
વિપુલની અંદર લોહી ઉકળી ઉઠ્યું. કાયદાનું રક્ષણ કરનારી સિસ્ટમ જ જ્યારે ગુનેગારોનું કવચ બની જાય, ત્યારે દેશનું યુવાધન ક્યારેય સુરક્ષિત ન રહી શકે. તેઓ કાયદાકીય લડત અને ખાખી વર્દીની લાજ રાખવા માંગતા હતા, પણ પાટીલની લાચારી જોઈને તેમને સમજાયું કે લોકલ લેવલેથી આ ઓપરેશન પાર પાડવું અશક્ય હતું.
વિપુલ પાટીલની ઓફિસમાંથી નીકળવા માટે પોતાની બેગ ઉઠાવી રહ્યા હતા. પાટીલે તેમને સાવધ કરતા કહ્યું, "વિપુલ, અમદાવાદ પાછા જતા રહો અને આ ફાઈલ કબાટમાં બંધ કરી દો. આ લોકો જાનવર છે, આઈ.બી.ના ઓફિસરો પર પણ નજર રાખે છે."
હજુ પાટીલના શબ્દો હવામાં ઓગળ્યા નહોતા, ત્યાં જ પાટીલના પર્સનલ અને અત્યંત સિક્યોર ગણાતા સેટેલાઇટ ફોન પર એક તીવ્ર નોટિફિકેશન ટોન ગુંજ્યો. સામાન્ય રીતે આ ફોન પર કોઈ નનામો મેસેજ આવી શકતો નથી.
પાટીલે ધ્રુજતા હાથે ફોન સ્ક્રીન ઓન કરી. સ્ક્રીન પર કોઈ ફોન નંબર નહોતો, પણ એક એન્ક્રિપ્ટેડ વોલેટ એડ્રેસ સાથે ટાઈપ કરેલો મેસેજ બ્લિંક થતો હતો:"ઓફિસર પાટીલ અને ઇન્સ્પેક્ટર વિપુલ... ડાર્ક વેબ પર તમારી સર્ચ હિસ્ટ્રી અમારા સર્વરમાં લોગ થઈ ચૂકી છે. જો આગામી ૨૪ કલાકમાં આ ફાઈલ બંધ ન થઈ, તો મુંબઈના દરિયામાં બે લાશ તરતી મળશે. મ્યાનમારથી નીકળેલો માલ અમદાવાદ પહોંચી ચૂક્યો છે. કાયદો તમારા ઘરમાં રાખજો."
મેસેજની નીચે જ વિપુલ અને પાટીલની આ જ કેબિનમાં બેઠેલી લાઈવ સ્નીક-પીક (ખુફિયા કેમેરાથી લેવાયેલી) તસવીર અટેચ હતી!
વિપુલ અને પાટીલ બંને સ્તબ્ધ થઈ ગયા. એનો અર્થ એ હતો કે આઈ.બી.ની આ હાઈ-સિક્યોરિટી ઓફિસની અંદર પણ કોઈ ગદ્દાર બેઠો હતો અથવા તો રૂમની અંદર કોઈ અત્યંત માઇક્રો-સ્પાય ડ્રોન ઘૂસી ચૂક્યું હતું. દુશ્મન માત્ર સરહદ પાર નહોતો, એ તેમની બિલકુલ નજીક હતો અને તેમના દરેક પગલાં પર નજર રાખી રહ્યો હતો!
(ક્રમશઃ...)
આપના રીવ્યુ જરૂર આપજો.
આપને મારી બીજી નવલકથા ઓ અને વાર્તાઓ વાંચવી ગમશે તો આપ મારા પ્રોફાઈલ ને સર્ચ કરવા વિનંતી.
