ચીથરા - ભાગ 10 Mansi Desai Shastri દ્વારા પુષ્તક અને વાર્તા PDF

Featured Books
શ્રેણી
શેયર કરો

ચીથરા - ભાગ 10

મહોરાંઓનો મહાભસ્મ અને નવો સૂર્યોદય
‘રાણા વિલા’ના લોખંડના એ કાળા દરવાજા જ્યારે વિદેહિતાની કારની પાછળ બંધ થયા, ત્યારે તેની અંદર ચાલી રહેલો હાઈ-વોલ્ટેજ ડ્રામા અમદાવાદની આકરી બપોર કરતાં પણ વધુ દઝાડનારો બની ચૂક્યો હતો. વિદેહિતાએ સ્ટીયરિંગ વ્હીલ પર બંને હાથ સજ્જડ રીતે ભીંસ્યા હતા. તેના ચહેરા પર વિજયની ચમક તો હતી, પણ સાથે જ એક લાંબી અને કાળી લડાઈના થાકનો ઓછાયો પણ હતો. તેણે ડેશબોર્ડ પર રહેલા અર્ણવના ગુપ્ત નંબર પરથી કોલ કનેક્ટ રાખ્યો હતો.
"અર્ણવ, ફૂટેજ સેફ છે ને?" વિદેહિતાએ કારને એસ.જી. હાઈવે તરફ વાળતાં પૂછ્યું.
"એકદમ સેફ, વિદેહિતા. દિલ્હીના અને મુંબઈના ન્યૂઝ રૂમ્સમાં આ લાઈવ ફૂટેજ પહોંચી ચૂક્યું છે. તું ફાર્મહાઉસથી બહાર નીકળી એની બરાબર બે મિનિટ પછી દિલ્હી એરપોર્ટ પરથી વિક્રમ સેહગલની ઓફિશિયલ ધરપકડ થઈ ચૂકી છે. ન્યૂઝ એન્કર્સ માત્ર મારા ગ્રીન સિગ્નલની રાહ જોઈ રહ્યા છે," અર્ણવનો અવાજ ઉત્તેજનાથી ધ્રૂજી રહ્યો હતો. "પણ તું ક્યાં છે અત્યારે? રાણાના માણસો હજુ પણ તારો પીછો કરી શકે છે."
"હું સીધી ખાનપુર ઈડી (ED) ઓફિસ તરફ જઈ રહી છું. મારે સુમિતને છેલ્લી વાર મળવું છે. એને એ બતાવવું છે કે જે ‘ચીથરાં’ને એ કચરો સમજતો હતો, એ આજે આખા સામ્રાજ્યને ભસ્મ કરીને પાછાં ફર્યાં છે," વિદેહિતાએ કારની સ્પીડ વધારી.
બપોરના બરાબર અઢી વાગ્યા હતા જ્યારે વિદેહિતા ખાનપુર સ્થિત એન્ફોર્સમેન્ટ ડિરેક્ટોરેટની ઓફિસના કમ્પાઉન્ડમાં પ્રવેશી. મીડિયાની ઓલરેડી ત્યાં ભીડ જમા થઈ ચૂકી હતી. વિક્રમ સેહગલની ધરપકડના સમાચાર વાયુવેગે ફેલાઈ ગયા હતા. વિદેહિતા કાયદાકીય પરમિશન લઈને એ હોલમાં પહોંચી જ્યાં સુમિતને કસ્ટડીમાં રાખવામાં આવ્યો હતો.
ત્યાં બેઠેલો સુમિત હવે કોઈ આલીશાન બેંકનો મોટો અફસર નહોતો લાગતો. તેની આંખો રડી-રડીને સુજી ગઈ હતી, લિનેન શર્ટના લોહી જેવા ડાઘા અને પરસેવાની ગંધ તેના અસ્તિત્વને ચીથરેહાલ સાબિત કરી રહી હતી. વિદેહિતાને જોતાં જ તે લોખંડની જાળી પાસે દોડી આવ્યો.
"વિદેહિતા! પ્લીઝ મને બચાવી લે... મેં રાણાના વકીલ સાથે કોઈ સહી નથી કરી. મને ખબર પડી ગઈ કે વિક્રમ પકડાઈ ગયો છે. રાણાનું સામ્રાજ્ય પૂરું થઈ ગયું. તું ધારે તો મને બચાવી શકે છે, તારી પાસે બધા પુરાવા છે," સુમિત કગરી રહ્યો હતો.
વિદેહિતા તેની નજીક ગઈ, પણ તેની આંખોમાં દયાનો એક કણ પણ નહોતો. "સુમિત, કાલ રાત્રે જ્યારે હોટલના ટેરેસ પર વિક્રમે મારો પાલવ ખેંચ્યો, ત્યારે મેં તારી પાસે આ જ ભીખ માંગી હતી. તેં મને કાયદો અને પ્રેક્ટિકલ થવાની સલાહ આપી હતી ને? આજે હું પણ પ્રેક્ટિકલ થઈ છું. કાયદો તેનું કામ કરી રહ્યો છે. તેં શેલ કંપનીઓમાં જે પચાસ કરોડ લગાવ્યા હતા, એ તો ગયા... પણ હવે જેલમાં રહીને તારે એ ગણતરી કરવાની છે કે ઈજ્જતની કિંમત કેટલી હોય છે."
"વિદેહિતા... તું આટલી પથ્થર દિલ કેમ થઈ ગઈ?" સુમિતે ચીસ પાડી.
"કારણ કે તમે બધાએ મળીને મારા દિલના ચીથરાં ઉડાવી દીધા હતા, સુમિત. અને યાદ રાખજે, ફાટેલું કાપડ ક્યારેક શસ્ત્ર બની જાય છે," વિદેહિતા પાછળ વળીને એક પણ ક્ષણ બગાડ્યા વગર હોલની બહાર નીકળી ગઈ.
બરાબર સાંજના ચાર વાગ્યા. આખું ગુજરાત અને ભારત સ્તબ્ધ થઈ ગયું જ્યારે નેશનલ ન્યૂઝ ચેનલ્સ પર જયવર્ધન રાણાનો એ લાઈવ વીડિયો બ્લાસ્ટ થયો. ફાર્મહાઉસની અંદર રાણાએ આપેલી લાશ ગાયબ કરવાની ધમકી અને ૨૦૦ કરોડની કાળા નાણાંની કબૂલાત ટીવી સ્ક્રીન પર લૂપમાં ચાલવા લાગી. ગાંધીનગરના પોલિટિકલ કોરિડોરમાં સન્નાટો છવાઈ ગયો. હાઈકમાન્ડના દબાણ હેઠળ, સાંજે પાંચ વાગ્યે જયવર્ધન રાણાએ પોતાના તમામ પદો પરથી રાજીનામું આપવું પડ્યું અને પોલીસની એક ટીમ તેની ધરપકડ માટે ‘રાણા વિલા’ તરફ રવાના થઈ.
સાંજની નરમ રોશની હવે સાબરમતી રિવરફ્રન્ટ પર ફેલાઈ રહી હતી. વિદેહિતા નદી કિનારે ઉભી હતી. હવામાં શિફોન સાડીનો પાલવ લહેરાઈ રહ્યો હતો, પણ આજે એ પાલવ ફાટેલો કે લાચાર નહોતો; એ મુક્ત આકાશમાં પોતાની પાંખો ફેલાવી રહેલી એક ગરુડ જેવો ગર્વિત હતો.
અર્ણવ તેની બાજુમાં આવીને ઉભો રહ્યો. તેણે આઈપેડ બંધ કરતાં કહ્યું, "ખેલ પૂરો થયો, વિદેહિતા. વિક્રમ જેલમાં છે, સુમિતનું પતન થઈ ગયું છે અને જયવર્ધન રાણાનો અહંકાર હંમેશા માટે સ્મશાન ભેગો થઈ ગયો છે. તેં ઇતિહાસ રચી દીધો છે. આખું મીડિયા અત્યારે ‘વિદેહિતા’ નામના વાવાઝોડાને શોધવા માટે પાગલ થયું છે."
વિદેહિતાએ નદીના વહેતા પાણી તરફ જોયું, જેમાં ડૂબતા સૂરજની લાલચોળ રોશની લોહીના ડાઘાની જેમ વિખરાયેલી હતી. તેણે ધીમેથી હસીને કહ્યું, "અર્ણવ, દુનિયા જેને નબળાઈ સમજીને કચરાપેટીમાં ફેંકી દે છે ને, એ ‘ચીથરાં’ જ્યારે પોતાની અસલી તાકાત પર આવે, ત્યારે મોટા-મોટા સત્તાધીશોના મહોરાં પણ કચરો બની જાય છે. મારી લડાઈ પૂરી થઈ ગઈ છે, પણ આ શહેરની દરેક સ્ત્રી માટે હવે એક નવી સવાર શરૂ થઈ છે."
તેણે પોતાની હેન્ડબેગ ઉપાડી અને ટટ્ટાર ચાલે, હાઈ હીલ્સના ખખડાટ સાથે પોતાની નવી સફર તરફ આગળ વધી ગઈ. પાછળ મૂકી ગઈ માત્ર એક જ વાર્તા—જે વાર્તા ગુજરાતી સાહિત્યના ઈતિહાસમાં એક નવો મોડ બનીને અમર થઈ ચૂકી હતી.
- માનસી દેસાઈ શાસ્ત્રી