પ્રકરણ ૩: બ્રહ્માંડનો યુદ્ધ અને અંતિમ સત્ય
"તેં મારી સાથે છળ કર્યું છે!" અંશુલે ગુસ્સાથી કંપતા અવાજે કહ્યું. આસપાસ હવામાં ઉડતી ગાડીઓ અને જાંબલી આકાશ તેને ડરાવી રહ્યા હતા, પણ નેહાને ગુમાવવાનો ડર તેનાથી પણ મોટો હતો.
સુપ્રિમ લીડર અંશુલે પોતાની અત્યાધુનિક ક્વોન્ટમ ગન નીચે કરી અને હસતાં હસતાં બોલ્યો, "છળ? ના અંશુલ, આ તો માત્ર એક એક્સપેરિમેન્ટ (પ્રયોગ) હતો. મારી આ હાઈ-ટેક દુનિયામાં બધું જ છે—પૈસો, પાવર, ટેક્નોલોજી. પણ અમારી દુનિયામાં એક વાયરસને કારણે 'લાગણીઓ' અને 'આયુષ્ય' ખતમ થઈ રહ્યા છે. મને મારું આયુષ્ય વધારવા માટે એક એવા ક્લોન અથવા સમાંતર રૂપના શરીરની જરૂર હતી, જે માનસિક રીતે બરાબર મારા જેવું જ હોય, પણ તેનામાં જીવવાની તીવ્ર ઈચ્છા હોય!"
તે અંશુલની નજીક આવ્યો અને તેના કાંડા તરફ ઈશારો કર્યો. "પાંચ વર્ષ પહેલાં મેં તારા મગજમાં જે ચીપ મૂકી હતી, તેનો હેતુ તને સુખ આપવાનો હતો. કારણ કે માણસ જ્યારે સુખી અને તણાવમુક્ત હોય, ત્યારે તેના શરીરમાં એવા હોર્મોન્સ અને સેલ્સ બને છે જે આયુષ્ય વધારે છે. તું પાંચ વર્ષ સુધી મારી 'બાયો-બેટરી' તરીકે જીવ્યો. હવે તારું શરીર પૂરેપૂરું ચાર્જ થઈ ગયું છે. હવે આ કાઉન્ટડાઉન તારા અસ્તિત્વને મારી દુનિયામાં ખેંચી લેશે અને હું તારી જગ્યાએ તારી દુનિયામાં જઈને નેહા સાથે એક સામાન્ય, સુખી જિંદગી જીવીશ!"
"નેહા..." આ નામ સાંભળતા જ અંશુલની અંદર એક નવી શક્તિનો સંચાર થયો. તે સમજી ગયો કે જો તે અહીં હારી ગયો, તો આ નકલી અંશુલ તેની નેહાની જિંદગી પણ બરબાદ કરી નાખશે.
બરાબર એ જ સેકન્ડે, અંશુલના કાંડા પરનું ટાઈમર ઝબકવા માંડ્યું: **00:00:00:02:00** (માત્ર બે મિનિટ બાકી હતી).
અંશુલે આસપાસ જોયું. તે વૈજ્ઞાનિક ભલે ટેક્નોલોજીમાં આગળ હોય, પણ તે અંશુલ જેટલો જ શારીરિક બાંધો ધરાવતો હતો. અંશુલે કોઈ પણ વિચાર કર્યા વિના સુપ્રિમ લીડર પર સીધો હુમલો કર્યો. બંને વચ્ચે રસ્તા પર જ ઝપાઝપી શરૂ થઈ ગઈ.
સુપ્રિમ લીડરના હાથમાંથી ક્વોન્ટમ ગન છટકીને દૂર પડી. અંશુલના મનમાં જૂનાગઢની એ શાંત સવાર, નેહાનો એ વહાલભર્યો સ્પર્શ અને પોતાની દુનિયા પાછા ફરવાની તીવ્ર ઝંખના હતી. તેણે પૂરી તાકાતથી સુપ્રિમ લીડરને નીચે પછાડ્યો અને તેની કમર પર બાંધેલું એક ચમકતું ચોરસ ડિવાઈસ (જે પોર્ટલ કંટ્રોલર હતું) ખેંચી લીધું.
"ના! તું આના ફંક્શન નહીં સમજી શકે!" સુપ્રિમ લીડરે ચીસ પાડી.
પરંતુ અંશુલ પણ એક આઈટી એક્સપર્ટ હતો. તેણે જોયું કે એ ડિવાઈસ પર બે લાલ અને વાદળી બટન હતા. કાઉન્ટડાઉનની છેલ્લી ૩૦ સેકન્ડ બાકી હતી. તેનું શરીર હવે ધૂંધળું થવા લાગ્યું હતું. જો ટાઈમર શૂન્ય થઈ જાય, તો તેનું અસ્તિત્વ કાયમ માટે આ સમાંતર બ્રહ્માંડમાં કેદ થઈ જવાનું હતું.
અંશુલે ડૉ. કબીરની વાત યાદ કરી: *'ક્વોન્ટમ એન્ટેંગલમેન્ટ—બંને બ્રહ્માંડ એકબીજા સાથે જોડાયેલા છે.'* તેણે કંપતા હાથે બંને બટન એકસાથે દબાવી દીધા અને પોતાની અંદર રહેલી બાયો-ચીપના વાયરલ કનેક્શનને કંટ્રોલર સાથે શોર્ટ-સર્કિટ કરી દીધું.
એક કાન ફાડી નાખે તેવો અવાજ થયો. સુપ્રિમ લીડરનું આખું નેટવર્ક ક્રેેશ થઈ ગયું. અંશુલના કાંડા પરનું કાઉન્ટડાઉન રિવર્સ થવાને બદલે શૂન્ય પર આવીને અટકી ગયું અને એક જોરદાર ગ્રેવિટેશનલ ફોર્સે અંશુલને પાછળની તરફ ખેંચ્યો.
"અંશુલ! આંખો ખોલો, અંશુલ!"
એક જાણીતો, ચિંતાતુર અવાજ અંશુલના કાનમાં પડ્યો. તેણે ધીમેથી આંખો ખોલી.
તે પોતાના જ બેડરૂમમાં પથારી પર સૂતો હતો. આખા શરીરમાં અસહ્ય દુખાવો હતો. તેની સામે નેહા રડી રહી હતી અને બાજુમાં ડૉ. કબીર તેના હાથમાં ગ્લુકોઝની બોટલ ચડાવી રહ્યો હતો. લેબોરેટરીનું મશીન રૂમની બહાર નષ્ટ થઈ ચૂક્યું હતું.
"હું... હું ક્યાં છું? શું કાઉન્ટડાઉન પૂરું થઈ ગયું?" અંશુલે માંડ-માંડ પૂછ્યું.
કબીરે રાહતનો શ્વાસ લેતા કહ્યું, "તું તારી પોતાની દુનિયામાં છે, દોસ્ત! તેં છેલ્લી સેકન્ડે જે શોર્ટ-સર્કિટ કર્યું, તેનાથી એ સમાંતર બ્રહ્માંડની ચીપ કાયમ માટે ડી-એક્ટિવેટ થઈ ગઈ. તારું ટાઈમર કાયમ માટે બંધ થઈ ગયું છે. તું બચી ગયો છે."
નેહાએ અંશુલને વહાલથી ગળે લગાવી દીધો. અંશુલની આંખોમાંથી આંસુ વહી રહ્યા હતા. પાંચ વર્ષ સુધી જે સમૃદ્ધિ તેને સપનું કે જાદુ લાગતી હતી, આજે તે તેની હકીકત બની ચૂકી હતી. પણ હવે તેની પાછળ કોઈ ભયાનક રહસ્ય કે કિંમત ચૂકવવાનો ઓછાયો નહોતો.
બીજા દિવસે સવારે...
હંમેશાંની જેમ એક શાંત, સુંદર સવાર પડી. રસ્તાઓ પર રાહદારીઓની ચહેલપહેલ શરૂ થઈ ગઈ હતી, દુકાનો ખૂલી રહી હતી અને પંખીઓ કલરવ કરી રહ્યા હતા.
અંશુલ હાથમાં ચાનો કપ લઈને બાલ્કનીમાં ઊભો હતો. તેના મનમાં હવે ભૂતકાળનો કોઈ પસ્તાવો નહોતો અને ભવિષ્યની કોઈ ચિંતા નહોતી. તેના મનનો ઝંઝાવાત હવે કાયમ માટે શાંત થઈ ચૂક્યો હતો.
નેહા પાછળથી આવી અને તેના ખભા પર માથું મૂક્યું. અંશુલે હસીને નેહા સામે જોયું અને મનમાં વિચાર્યું:
"બ્રહ્માંડ ભલે અનંત હોય, પણ મારું સાચું બ્રહ્માંડ આ જ છે—જ્યાં મારી નેહાનો સાથ છે અને આ સુંદર, શાંત હકીકત છે."
સમાપ્ત
