અર્જુન કોણ હતા ? :
અર્જુન મહાભારતના પાંચ પાંડવોમાંનો એક મહાન યોદ્ધા હતો. તે રાજા પાંડુ અને માતા કુંતીનો પુત્ર હતો. અર્જુન ભગવાન ઇન્દ્રનો અંશ માનવામાં આવે છે, તેથી તેને અદભૂત શક્તિ અને ધનુર્વિદ્યામાં પારંગતતા પ્રાપ્ત હતી.
અેક સમય ની વાત છે, જ્યારે પાંડવો, દ્રૌપદી સાથે, બુદ્ધિમત્તા અને ન્યાયથી ઇન્દ્રપ્રસ્થનું શાસન કરતા હતા. તેમણે એક બાંઝર ભૂમિને સમૃદ્ધ રાજ્યમાં ફેરવી દીધી. ઇન્દ્રપ્રસ્થની મહારાણી તરીકે દ્રૌપદીએ પોતાના કર્તવ્યોનું નિષ્ઠાપૂર્વક પાલન કર્યું. તેણે પોતાની સાસુ કુંતીની ખૂબ પ્રેમથી સેવા કરી અને રાજ્યના ભંડાર તથા અન્ન વ્યવસ્થાનું સંચાલન કર્યું. કૃષ્ણ જલ્દી જ પોતાના રાજ્યનું સંચાલન કરવા માટે દ્વારકા પરત ગયા.
એક શુભ દિવસે, ઋષિ નારદ ઇન્દ્રપ્રસ્થ આવ્યા. તેમણે પાંડવોને સંભવિત વિવાદ વિશે ચેતવણી આપી, અને સમજાવ્યું કે સૌથી નજીકના સંબંધોમાં પણ તિરાડ પડી શકે છે. દ્રૌપદીને લઈને વિવાદ ટાળવા માટે તેમણે નિયમો બનાવવાની સલાહ આપી અને સુંદર-ઉપસુંદરની વાર્તા સંભળાવી, જેમના એક સ્ત્રી માટેના પ્રેમ અને સ્પર્ધાએ તેમના વિનાશનું કારણ બન્યું.
સુંદર-ઉપસુંદરની વાર્તા:
(સમય પહેલા ની વાત છે, બે શક્તિશાળી રાક્ષસ ભાઈઓ હતા, સુંદર અને ઉપસુંદર. તેઓ એકબીજાથી ક્યારેય અલગ નહોતા થતા અને તેમના વચ્ચે ગાઢ ભાઈચારો હતો. તેમની મહત્ત્વાકાંક્ષા હતી કે તેઓ દેવતાઓને નષ્ટ કરીને દુનિયામાં મજબૂત પકડ બનાવે. અમરતા મેળવવા માટે તેમણે ભગવાન બ્રહ્માને પ્રસન્ન કરવા કઠોર તપ કર્યું. તેમની ભક્તિથી પ્રસન્ન થઈ બ્રહ્માએ તેમને એક વરદાન આપ્યું. તેમણે તેમને અત્યંત શક્તિ, દિવ્ય હથિયારો અને અમરતા સાથે એક શરત આપી: તેઓ ફક્ત એકબીજાના હાથે જ મરી શકે.
નવી પ્રાપ્ત શક્તિઓ સાથે સુંદર અને ઉપસુંદરએ ત્રણેય લોકમાં આતંક મચાવ્યો, દેવતાઓને પરાજિત કર્યા અને ઋષિઓને ડરાવ્યા. તેમનો આતંક એટલો ભયંકર હતો કે તેમને રોકવું અશક્ય લાગતું હતું. દેવતાઓ નિરાશ થઈ બ્રહ્માની પાસે મદદ માટે પહોંચ્યા.
બ્રહ્માએ એક ચતુર યોજના બનાવી. તેમણે એક સુંદર અપ્સરા તિલોત્તમાનું સર્જન કર્યું અને તેને રાક્ષસ ભાઈઓ પાસે મોકલી. સુંદર અને ઉપસુંદર બંને તેની સુંદરતા પર મોહિત થઈ ગયા અને તેના સાથે લગ્ન કરવાની ઇચ્છા વ્યક્ત કરી. પરંતુ તિલોત્તમાએ કહ્યું કે તે ફક્ત એક જ ભાઈ સાથે લગ્ન કરશે.
આથી બંને ભાઈઓ વચ્ચે વિવાદ શરૂ થયો, જે ટૂંક સમયમાં જ ઘાતક યુદ્ધમાં ફેરવાઈ ગયો. પોતાના અહંકાર અને ક્રોધમાં તેઓ એકબીજાને મારી નાખ્યા. આ રીતે દેવતાઓ અને ત્રણેય લોક તેમના આતંકથી મુક્ત થયા.)
આવી પરિસ્થિતિથી બચવા માટે, સૌથી મોટા પાંડવ યુધિષ્ઠિરે એક કડક આચારસંહિતા બનાવી. જ્યારે દ્રૌપદી એક ભાઈ સાથે રહેતી હોય, ત્યારે બીજા ભાઈઓને તેના કક્ષમાં પ્રવેશવાની મનાઈ હતી. જો કોઈ આ નિયમનો ભંગ કરે, તો તેને બાર વર્ષનો વનવાસ ભોગવવો પડે.
એક રાત્રે, એક બ્રાહ્મણની મદદ માટેની બૂમથી અર્જુન જાગી ગયા, કારણ કે ડાકુઓ તેની ગાયો ચોરી રહ્યા હતા. અર્જુનને પોતાના હથિયારોની જરૂર હતી, પરંતુ તે પ્રતિબંધિત કક્ષમાં રાખેલા હતા.
પોતાના ભાઈના આદેશ પ્રત્યેની વફાદારી અને પોતાના કર્તવ્ય વચ્ચે અટવાઈને, અર્જુને ઝડપી નિર્ણય લીધો. પરિણામ જાણતા હોવા છતાં, તેમણે પોતાના હથિયારો લીધા, ડાકુઓ સામે યુદ્ધ કર્યું અને બ્રાહ્મણની જીવિકા બચાવી. પરંતુ આ દરમિયાન તેમણે નિયમનો ભંગ કર્યો હતો.
અર્જુને યુધિષ્ઠિર સમક્ષ પોતાની ભૂલ સ્વીકારી. યુધિષ્ઠિરે તેમના સારા હેતુને સમજી તેમને તરત જ માફ કરી દીધા. છતાં, સન્માનનીય અર્જુને સ્થાપિત નિયમોને જાળવવાનો આગ્રહ રાખ્યો. તેમણે બાર વર્ષના વનવાસ માટે જવાનું નક્કી કર્યું.
જ્યારે અર્જુને પોતાના ભાઈઓ અને દ્રૌપદીને વિદાય આપી, ત્યારે સૌની આંખો આંસુઓથી ભરાઈ ગઈ. પાંડવો અને દ્રૌપદી વચ્ચેનો સંબંધ, ભલે પરીક્ષામાં મુકાયો હોય, છતાં અતૂટ રહ્યો.
અને આમ અર્જુન ને વનવાસ થયો....
