#ભ્રમજાળ
ભાગ ૨: અદ્રશ્ય અવાજો
વીડિયો પૂરો થયો અને કાયાનના હાથમાંથી ફોન છટકીને નીચે પડ્યો. સ્ક્રીન પર હજુ પણ એ ભયાનક સ્મિત સ્થિર હતું—એ સ્મિત કાયાનનું હતું, છતાં તેમાં કાયાન ક્યાંય નહોતો. તે કોઈ હેવાનનો ચહેરો હતો. કાયાનનું આખું શરીર પરસેવે રેબઝેબ હતું. એસી ૭ પર હોવા છતાં તેને શ્વાસ લેવામાં તકલીફ થઈ રહી હતી.
"મેં ખૂન કર્યું છે? મેં સુમિતને માર્યો?" તે દિવાલના ટેકે નીચે બેસી ગયો.
અચાનક, તેના ઘરના ડ્રોઈંગ રૂમમાં કોઈકના ચાલવાનો અવાજ આવ્યો. તપ... તપ... તપ... બૂટના અવાજ એકદમ સ્પષ્ટ હતા. કાયાન સ્થિર થઈ ગયો. ઘરમાં તેના સિવાય બીજું કોઈ નહોતું, તો આ અવાજ ક્યાંથી?
તેણે હિંમત ભેગી કરી અને દરવાજાની તિરાડમાંથી બહાર જોયું. લિવિંગ રૂમમાં અંધારું હતું, પણ ટીવીની બ્લુ લાઈટ હજુ ઝબકતી હતી. ત્યાં કોઈ નહોતું. પણ જેવી તેણે નજર ફેરવી, તેણે જોયું કે સેન્ટર ટેબલ પર સુમિતની ફેવરિટ સિગાર સળગી રહી હતી. તેનો ધુમાડો હવામાં લહેરાતો હતો.
"કોણ છે ત્યાં?" કાયાનનો અવાજ ફાટી ગયો.
કોઈ જવાબ ન મળ્યો. તે ધીમેથી ટેબલ પાસે ગયો. સિગાર હજુ ગરમ હતી. તે ત્યાંથી ભાગવા જતો હતો ત્યાં જ તેના કાન પાસે કોઈએ ગરમ શ્વાસ છોડ્યો. એક અવાજ સંભળાયો—એક નીચો, ખરબચડો અને બિહામણો અવાજ:
"તેં બહુ સારું કામ કર્યું, કાયાન. સુમિત હંમેશાથી આ જ લાયક હતો."
કાયાન પાછળ ફર્યો, પણ ત્યાં માત્ર શૂન્યતા હતી. "ના! આ મારો ભ્રમ છે. ડૉ. ઈશિતાએ કહ્યું હતું કે દવાઓથી આવું થશે. આ હકીકત નથી!" તે રડવા જેવો થઈ ગયો. તે દોડીને તેના બેડરૂમમાં ગયો અને અંદરથી લોક મારી દીધું.
બીજે દિવસે સવારે, કાયાન ઉઠ્યો ત્યારે તેના બેડની આસપાસ સાત (7) નાના કાચના ટુકડા ગોઠવેલા હતા. તે ટુકડાઓ એવી રીતે મૂકવામાં આવ્યા હતા કે જાણે કોઈ મંત્ર ભણવામાં આવ્યો હોય. તેની આંખો સામે ગઈકાલના વીડિયોના દ્રશ્યો તરવરવા લાગ્યા.
તેણે તરત જ ડૉ. ઈશિતાને કોલ કર્યો. ૭ વખત રિંગ ગઈ પછી ઈશિતાએ ફોન ઉપાડ્યો.
"ડૉક્ટર, મારે અત્યારે જ તમને મળવું પડશે! કોઈ મારા ઘરમાં છે. કોઈ મને પાગલ કરી રહ્યું છે!" કાયાન હાંફતો હતો.
"કાયાન, શાંત થા. ક્લિનિકે આવવાની જરૂર નથી, હું તારા ઘરે આવું છું. તું કંઈ જ કરીશ નહીં, બસ ત્યાં જ રહેજે," ઈશિતાનો અવાજ હંમેશાની જેમ શાંત હતો, પણ આ વખતે તેમાં એક અજીબ સત્તા હતી.
અડધા કલાકમાં ઈશિતા કાયાનના ઘરે પહોંચી. તેણે ઘરની હાલત જોઈ. કાયાને આખું ઘર વેરવિખેર કરી નાખ્યું હતું. તે ખૂણામાં બેસીને પોતાની જાત સાથે વાતો કરતો હતો.
"જો ઈશિતા, આ કાચના ટુકડા... સુમિતની સિગાર... એ અવાજ!" કાયાને બૂમ પાડી.
ઈશિતાએ શાંતિથી આખા રૂમમાં નજર ફેરવી. "કાયાન, અહીં કોઈ કાચના ટુકડા નથી. ટેબલ પર કોઈ સિગાર નથી. તારું ઘર એકદમ ચોખ્ખું છે. તેં કાલે રાત્રે જે ગોળી લીધી હતી, તેની આ સાઈડ ઈફેક્ટ હોઈ શકે."
"શું?" કાયાને પાછળ જોયું. ટેબલ સાફ હતું. જમીન પર કોઈ કાચ નહોતો.
કાયાનને લાગ્યું કે તેનું મગજ ફાટી જશે. "પણ મેં જોયું! મેં અનુભવ્યું! ઈશિતા, તું મને પાગલ સાબિત કરવા માંગે છે? શું તું એ લોકો સાથે મળેલી છે?"
ઈશિતાએ તેની બેગમાંથી એક ઇન્જેક્શન કાઢ્યું. "કાયાન, તને ગેસલાઇટિંગનો અનુભવ થઈ રહ્યો છે, પણ એ કોઈ બહારની વ્યક્તિ નથી કરી રહી. તારું પોતાનું મગજ તારી સામે ગેસલાઇટિંગ કરી રહ્યું છે. તારો એક ભાગ બીજા ભાગને મારી રહ્યો છે. તારે આરામની જરૂર છે."
કાયાનને કંઈક યાદ આવ્યું. "વીડિયો! મારી પાસે પુરાવો છે!" તેણે બેડ પરથી પોતાનો ફોન ઉપાડ્યો અને ઈશિતાને બતાવવા ગયો.
પણ ફોનની ગેલેરી ખાલી હતી. એ વીડિયો ત્યાં નહોતો. જે નંબર પરથી મેસેજ આવ્યો હતો, એ નંબર જ કોન્ટેક્ટ લિસ્ટમાંથી ગાયબ હતો.
કાયાનની આંખોમાં ભયની સીમા નહોતી. "મેં જોયો હતો ઈશિતા... હું સોગંધ ખાઈને કહું છું, મેં જોયો હતો!"
ઈશિતાએ નજીક આવીને તેના હાથમાં ઇન્જેક્શન આપ્યું. "આરામ કર, કાયાન. બધું ઠીક થઈ જશે."
કાયાનની આંખો ઘેરાવા લાગી. તે જ્યારે બેભાન થઈ રહ્યો હતો, ત્યારે તેણે જોયું કે ઈશિતાના હોઠ પર એક ઝીણું સ્મિત હતું—એ જ સ્મિત જે વીડિયોમાં કાયાનના ચહેરા પર હતું.
કાયાન જ્યારે જાગ્યો ત્યારે રાત થઈ ગઈ હતી. આખું ઘર અંધકારમાં ડૂબેલું હતું. તે ઉભો થયો, પણ તેને તેના હાથમાં કંઈક ભારે લાગ્યું.
તેણે લાઈટ ચાલુ કરી. તેના હાથમાં એક લોહીવાળી છરી હતી. અને તેની સામેની દીવાલ પર લોહીથી મોટા અક્ષરે લખ્યું હતું:
"તારું સ્વાગત છે, શૂન્ય."
નીચે જમીન પર સુમિતના ઘરની ચાવીઓ પડી હતી. કાયાનને અહેસાસ થયો કે તે જે ડૉક્ટર પર વિશ્વાસ કરી રહ્યો હતો, તે કદાચ આ ભ્રમજાળની અસલી શિકારી હતી. પણ પ્રશ્ન એ હતો કે, જો ઈશિતા આ બધું કરી રહી હતી, તો વીડિયોમાં ખૂન કરનાર ચહેરો કાયાનનો કેમ હતો?
તેણે ડ્રોઅર ખોલ્યું અને એક જૂનું વોઈસ રેકોર્ડર કાઢ્યું જે તેણે અગાઉ છુપાવ્યું હતું. તેણે રેકોર્ડિંગ પ્લે કર્યું. અંદરથી ઈશિતાનો અવાજ આવ્યો:
"કાયાન, જ્યારે હું 'શૂન્ય' બોલું, ત્યારે તારે જાગવાનું છે. તારે એ કરવાનું છે જે મેં તને સમજાવ્યું છે. તું કાયાન નથી, તું મારો પડછાયો છે."
કાયાનના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ. તે ગેસલાઇટિંગનો શિકાર નહોતો, તે એક 'હ્યુમન પપેટ' (કઠપૂતળી) હતો જેને હિપ્નોટિઝમ દ્વારા કંટ્રોલ કરવામાં આવી રહ્યો હતો.
ત્યારે જ પાછળથી અવાજ આવ્યો, "તેં આ સાંભળવું નહોતું જોઈતું, કાયાન."
કાયાને પાછળ વળીને જોયું. ત્યાં ઈશિતા ઉભી હતી, તેના હાથમાં એ જ વોઈસ રેકોર્ડરનું રિમોટ હતું. તેની આંખોમાં હવે કોઈ નરમાશ નહોતી, ત્યાં માત્ર એક ભયાનક શૂન્યતા હતી.
#MansiDesaiShastriNiVartao
#માનસીદેસાઈશાસ્ત્રીનીવાર્તાઓ
#Aneri
#SuspensethrillerStory
#Booklover
#Storylover
#Viralstory
