આ વાર્તામાં એક બાળક કીર્તિની કથા છે, જે પિતા સાથેના આપણી સંબંધો અને શાળાની જીંદગી વિશે છે. કીર્તિ એક દિવસ ખાખરા ઝાડ નીચે બેઠો છે અને આકાશમાં સૂર્યના કિરણોનું આનંદ માણી રહ્યો છે, ત્યારે તેના પિતાજી દૂધ અને ભાતું લઈને આવે છે. કીર્તિને પિતાના પ્રેમ અને સ્નેહભર્યા અવાજનો સામનો કરવો પડે છે, પરંતુ તે પિતાની થોડા સમય પહેલા નીકળેલી ધમકીને યાદ કરે છે અને તેમને નમ્રતાથી અવગણવા માટે દોડે છે. કીર્તિનું બાળપણ શાળામાં અન્ય બાળકો સાથેની દુશ્મનીઓને સામે ઝૂકી જાય છે, અને એક દિવસ તેને મારવામાં આવે છે, પરંતુ તે બચી જાય છે. તેની માતા તેને શીખવે છે કે અન્ય બાળકોને દુખી ન કરવું જોઈએ, જે કીર્તિને જીવનભર યાદ રહે છે. તે શાળામાંથી ભાગી જવા અને ભેંસો સાથે જંગલમાં જતા રહે છે, જ્યાં તે પોતાને સુરક્ષિત અનુભવે છે. આ વાર્તા કીર્તિના જીવનના અનુભવો, પિતાના પ્રેમ અને શાળાની દુશ્મનીઓ વિશેની છે, જે માનવ સંબંધીને પ્રગટ કરે છે.

Ashq Reshammiya દ્વારા ગુજરાતી પૌરાણિક કથાઓ

Writen by Ashq Reshammiya

Category પૌરાણિક કથાઓ