આ વાર્તામાં મુખ્ય પાત્રે પોતાની લાગણીઓ અને યાદોને વ્યક્ત કરે છે. તે અને કૃણાલ દરરોજ કાંઈક વિચારે એક સાથે ચાલવા નીકળે છે. એક દિવસ, તે તરૂણને યાદ કરે છે, જે બાળકિ અવસ્થામાં જ નિશક્ત છે અને અનાથ આશ્રમમાં રહે છે. તરૂણનું મન અને હૃદય જિદ્દી છે, અને તે પોતાનું જીવન આનંદથી જીવે છે. તરૂણ અને લેખિકા વચ્ચેની મિત્રતા ખૂબ જ વિશેષ છે, અને તે તરૂણને તેની વાતચીતમાં સાંભળે છે. તરૂણ ચંપાના વૃક્ષ સાથે વાતો કરે છે અને તેનાં સ્નેહ અને પ્રેમની લાગણીઓ વ્યક્ત કરે છે. તરૂણની વાતોમાં તે જાણે છે કે તે હંમેશા અન્ય લોકો માટે જીવે છે, પરંતુ તે પણ તરૂણને ગમે છે. અંતે, જ્યારે તરૂણ જાય છે, ત્યારે લેખિકાની આંખોમાં આંસુ આવી જાય છે, જે તરૂણથી અલગ થવામાંના દુઃખને દર્શાવે છે. આ વાર્તામાં પ્રેમ, મિત્રતા અને લાગણીઓની ઊંડાઈને ચિતારવામાં આવી છે.

Abhishek Parmar દ્વારા ગુજરાતી પ્રેમ કથાઓ

Writen by Abhishek Parmar

Category પ્રેમ કથાઓ