નિકીતા અને મોહનભાઈ છેલ્લા ૩ વર્ષથી એકલા રહેતા હતા, જ્યારે તેમના બાળકો સારું કમાવવા લાગ્યા. તેઓએ નક્કી કર્યું કે બાળકો પોતાની ગમે તેવી જગ્યાએ રહે શકે છે, પરંતુ માતા પિતા એટલા સુધી જ રહેશે. છ મહિના પહેલા મોહનભાઈને કેન્સર થયો, અને નિકીતા પણ નબળાઈથી પીડાઈ રહી હતી. બાળકો忙 હતા અને તેમનું ધ્યાન રાખતા નહોતા. મોહનભાઈને લાગેતું હતું કે જો તેઓ નથી રહ્યા, તો નિકીતા કઈ રીતે જીવે? બન્નેને લાગતું હતું કે તેઓએ બાળકોને ભણાવી લીધા, પરંતુ હવે તેમની સાથે કોઈ સંવાદ નથી. જ્યારે મોહનભાઈને બીમારી થઈ, ત્યારે તેમને સમય આપવાનો કોઈ ન હતી. બંનેએ મનમાં નક્કી કર્યું કે જો બાળકો આજે ન આવ્યા, તો તેઓ આપઘાત કરી લેશે. જ્યારે મોહનભાઈને દીકરીનો ફોન આવ્યો, ત્યારે તેમણે જવાબ આપ્યો, પરંતુ પછી ફોન કટ કરી દીધો અને એકલાં રડવા લાગ્યા, જેથી તેમને જૂના દિવસોના યાદો તાજા થઈ ગયા, જ્યારે બાળકોને ભણાવવા માટે તેમણે ઘણું કઠણ પરિશ્રમ કર્યો હતો.

Neeta Kotecha દ્વારા ગુજરાતી વાર્તા

Writen by Neeta Kotecha

Category વાર્તા