આ વાર્તા "આસપાસ છું"માં, મુખ્ય પાત્ર સ્મિત સ્વીટીને યાદ કરે છે, જેનો હાજર અભાવ છતાં તે તેના જીવનમાં સતત હાજર રહેવાનો અનુભવ કરે છે. સ્વીટીના વિશેની સ્મૃતિઓ તેને ગહન વિચારમાં રાખે છે, જ્યાં તે પોતાના જીવનના શૂન્યપણે અને એકાંતમાં ઝઝઝવાઈ રહ્યો છે. ત્રણ મહિના પહેલા સ્વીટીના ઇતિહાસમાં પ્રવેશ કરવાથી, સ્મિત પોતાના નામ અને તેના ગુણોને ગુમાવવાનો અનુભવ કરે છે, જે તેને દિશાશૂન્ય બનાવે છે. વૃક્ષના પાંદડા અને તેની દુઃખદ સ્થિતિનું ઉદાહરણ આપીને, તેણીના અવકાશમાં હાજર રહેવાની લાગણીને અભિવ્યક્ત કરવામાં આવે છે. સ્મિત સ્વીટીમાંથી પ્રેરણા લે છે, જે તેને જીવંત અનુભવો આપે છે, અને તે તેની યાદોમાંથી એક જ રત્ન તરીકે સ્વીટીને ઓળખે છે. વાર્તામાં, સ્મિતની અંદર એક એવી શોધ છે જ્યાં તે સ્વીટીની સરળતા અને તેની સાથેના સંબંધની ઊંડાઈને સમજવાનો પ્રયાસ કરે છે. તે સ્વીટીના મૌનને સમજવા અને તેના જીવનમાં એની ઉપસ્થિતિને અનુભવનાર છે, જેને તે માનતા છે કે સ્વીટી હંમેશા તેની આસપાસ છે.

Dhruv Dave દ્વારા ગુજરાતી વાર્તા

Writen by Dhruv Dave

Category વાર્તા