વર્ણન

અજ્ઞાન નો અંધકાર ઝૂંપડીના અંધકારમાં ખોવાયેલી સોયને બહારના સૂર્યપ્રકાશમાં શોધતી માજીની આ કથા, અંદરના શાશ્વત સુખને બહારની ભૌતિકતામાં શોધતા આજના માનવીની આંખો ઉઘાડી દે તેવી હૃદયસ્પર્શી દાસતાન છે! સાંજનો સમય હતો. સૂર્યનારાયણ પોતાના સોનેરી કિરણો સમેટીને અસ્તાચળ તરફ પ્રયાણ કરી રહ્યા હતા. આકાશમાં સંધ્યા ખીલી હતી, પણ એક નાનકડી ઝૂંપડીની બહાર જાણે ચિંતાનું ઘોર અંધારું છવાયું હતું. એક વૃદ્ધ માજી પોતાની ઝૂંપડીની બહાર ધૂળમાં કંઈક ખૂબ જ વ્યાકુળતાથી શોધી રહ્યા હતા. કંપતા હાથે, આંખો પર હથેળીનો છાંયો કરીને તે જમીન ફંફોસી રહ્યા હતા. માજીના ચહેરા પરની કરચલીઓમાં પરેશાની અને લાચારી સ્પષ્ટ દેખાતી હતી. રાસ્તેથી પસાર થતા વટેમાર્ગુઓ ઘડીભર ઊભા રહેતા,