વર્ણન

અધ્યાય ૨ – ગૌરીની ત્રણસો વર્ષ જૂની અધૂરી કહાનીસવારે કાશીનો સૂર્યોદય કંઈક અલગ જ હોય છે.ગંગાના પાણી પર સૂર્યના પ્રથમ કિરણો પડતાં આખી નદી જાણે સોનાની ચાદર ઓઢી લેતી હોય એમ લાગતું હતું. ઘાટ પર સાધુઓ ધ્યાનમાં બેઠા હતા. ક્યાંક કોઈ “ૐ નમઃ શિવાય”નો જાપ કરી રહ્યો હતો, તો ક્યાંક યાત્રાળુઓ ગંગાસ્નાનમાં લીન હતા.પણ અનન્યાના મનમાં એક જ પ્રશ્ન હતો…“ગૌરી કોણ હતી?”⸻તે સીધી કાશીનાથ પાસે પહોંચી.કાશીનાથ શાંત ચહેરે અગ્નિની સેવા કરી રહ્યા હતા.અનન્યાએ પૂછ્યું,“કાલે રાત્રે મેં જે સ્ત્રી જોઈ… એ કોણ હતી?”કાશીનાથે અગ્નિમાં લાકડું મૂક્યું.થોડીવાર સુધી તેઓ મૌન રહ્યા.પછી ધીમે બોલ્યા…“બધી વાર્તાઓ પુસ્તકોમાં નથી મળતી દીકરી…કેટલીક વાર્તાઓ રાખમાં લખાયેલી હોય