વર્ણન

પાટલીપુત્રના નગારા ગુંજી ઉઠ્યા હતા. મગધનું વિશાળ સૈન્ય, જેની સંખ્યા લાખોમાં હતી, તે તક્ષશિલાને ધૂળમાં મેળવવા માટે સજ્જ થઈ ગયું હતું. હજારો હાથીઓ, રથો અને પાયદળ સૈનિકોની હારમાળા નગરના મુખ્ય દ્વારથી બહાર નીકળી રહી હતી. ધનનંદના ક્રોધની જ્વાળા આખા સૈન્યમાં વ્યાપી ગઈ હતી.ચંદ્રપ્રકાશ, જે હવે 'ભદ્ર' ના વેશમાં ધનનંદના અંગત રક્ષકોની ટુકડીમાં હતો, તે રુદ્રમણિના ઘોડાની સમાંતર ચાલી રહ્યો હતો. તેના ચહેરા પરના ડાઘા અને વિકૃતિએ તેને રુદ્રમણિની તીક્ષ્ણ નજરથી બચાવી લીધો હતો, પણ જોખમ હજુ ટળ્યું નહોતું. રુદ્રમણિ વારંવાર તેની તરફ શંકાની નજરે જોતો હતો, જાણે તેના અવાજમાં કે તેની ચાલમાં તેને કશુંક પરિચિત લાગતું હોય."સેનાપતિ રુદ્રમણિ," કાલકેતુએ ઘોડો