આ વાર્તામાં, ન્યુ યોર્કથી અક્ષરા તેના નાની બહેન સ્નેહાને ફોન કરે છે અને કહે છે કે તેમના પરિવારની વડીલ ઇંદુબા અન્ન-જળ ત્યાગ કર્યો છે અને દવા લેવાની ઈચ્છા નથી રાખતી. ઇંદુબાએ જણાવ્યું છે કે તે હવે જીવનના અંતે પહોંચી છે અને આ દેહને છોડી જવા માટે તૈયાર છે. ઇંદુબા પોતાના પુત્ર તારીકને કહે છે કે તેને હવે દવા-ઇન્જેક્શનમાં રસ નથી અને તે મરણને સ્વીકારવા માટે તૈયાર છે. તારીક અને અન્ય પરિવારના સભ્યો ઇંદુબાને રહેવા માટે મનાવી રહ્યા છે, પરંતુ ઇંદુબા પોતાના જીવનના અંતની ઘડીને ઉજવવા માટે તૈયાર છે. તે કહે છે કે તેણે જીવનમાં પોતાનું કાર્ય પૂર્ણ કર્યું છે અને હવે આગળ વધવાનો સમય છે. પરિવારના સભ્યોની ભાવનાઓ, દુઃખ અને અસમર્થતા આ વાતચીતમાં સ્પષ્ટપણે જણાય છે, અને તે મરણને એક પ્રકારની મુક્તિ તરીકે જોવામાં આવે છે. વાર્તા માનવ જીવનના અંતની સ્વીકૃતિ અને મૃત્યુના સમયની ભાવનાઓને સંકેત આપે છે, જ્યાં એક તરફ પરિવારના સભ્યો દુખી છે, જ્યારે બીજી તરફ ઇંદુબા એક શાંતિ અને આનંદ સાથે જીવનના અંતને સ્વીકારવા માટે તૈયાર છે.

Vijay Shah દ્વારા ગુજરાતી વાર્તા

Writen by Vijay Shah

Category વાર્તા