આ વાર્તા મહાભારત પછીની છે, જ્યાં પાંડવોએ અશ્વમેધ યજ્ઞ કર્યો. આ પ્રસંગે ભગવાન કૃષ્ણે ડુંગળી માટે ગુસ્સામાં આવીને તેને શ્રાપ આપ્યો કે તે મનુષ્યો માટે અગ્રાહ્ય બની જશે. પરંતુ સમય બદલાઈ ગયો છે અને હવે ડુંગળીનું મહત્વ વધ્યું છે, જેના કારણે તેની કિંમત વધીને એકસો થી એકસો વીસ રૂપિયે કિલો થઈ ગઈ છે. લોકો હવે ડુંગળીને મહત્વ આપી રહ્યા છે અને તે સોના અને ચાંદીના બિઝનેસને પણ પ્રતિસ્પર્ધા આપતી થઈ ગઈ છે. આ વાર્તામાં ડુંગળી અને બટાકાની તુલના કરવામાં આવી છે, જ્યાં બટાકા પણ ડુંગળીના પ્રભાવ હેઠળ સુત્રધાર બન્યા છે. બજારમાં ડુંગળીની કિંમત વધતા લોકો તેને ફરીથી મહત્વ આપવામાં લાગ્યા છે. આ પ્રમાણે, ડુંગળી હવે ગરીબોની કસ્તુરી બની ગઈ છે. આ સ્વીકારતા, લેખક આ વિચાર આપે છે કે, હિંદુ ધર્મમાં કોઈ વસ્તુને તુચ્છ ન સમજવું જોઈએ. લેખક પોતાના વિચારોમાં ગાંધીવાદી વિચારસરણીને પણ ઉમેરે છે, અને આત્મકલ્યાણના માર્ગને સ્વીકારતા, કર્મ કરવાની અને ફળની આશા ત્યાગવાની વાત કરે છે. આ વાર્તા અંતે એક કવિતával પૂર્ણ થાય છે, જેમાં ડુંગળીના મહત્વ અને રસોઈમાં તેની ભૂમિકા વિશે છે.

Rana Zarana N દ્વારા ગુજરાતી હાસ્ય કથાઓ

Writen by Rana Zarana N

Category હાસ્ય કથાઓ