એક સાંજના સમયે, ત્રણ લોકો - રેવા, કૌશલ અને વિનય - એક દિવસની વ્યસ્તતાના બાદ બસ સ્ટેન્ડ પર પહોંચ્યા. રેવા ઝડપથી બારીએ બેઠી, પછી કૌશલ તેની બાજુમાં આવ્યો અને વિનય પાછળની સીટ પર બેઠો. વિનય પોતાની વિચારોમાં ગુમ હતો, જ્યાં તે રચના સાથેના સપનાઓમાં મગન હતો. રેવા થાકેલી હતી અને કૌશલ સાથે વાતચીત કરતાં, તેણે પોતાની પરિસ્થિતિને હિમ્મતથી સંભાળવા અંગે કૌશલની પ્રશંસા કરી. કૌશલને રેવાની આ શક્તિ પર આશ્ચર્ય થઈ; તેણે રેવાને કહ્યું કે તે તેવા નિર્ણય લઈ રહી છે જે તે પોતે ન કરી શકતો. રેવાએ તેના પર હસીને કહ્યું કે તે જ એક છે અને કોઈ બીજું એવો ન હોઈ શકે. પછી, રેવા ધીમે ધીમે ઊંઘમાં પહોંચી ગઈ, ત્યારે કૌશલ તેની દેખભાળ કરતો રહ્યો, આથી તે એક અલગ છબીમાં દેખાયો. જ્યારે ડ્રાઈવર નાકાબંધી કરી, ત્યારે રેવાનું માથું આગળની સીટ પર પડવાને કારણે કૌશલે તેને બચાવ્યું. આ દરમિયાન, રેવાને કૌશલનો હાથ છટકાવીને કહ્યું કે કોઈ વાંધો નથી. આ વાર્તામાં મિત્રતા, સંઘર્ષ અને લાગણીઓની ઉંડાણ દર્શાવવામાં આવી છે.

Bhoomi Shah દ્વારા ગુજરાતી ફિક્શન વાર્તા

Writen by Bhoomi Shah

Category ફિક્શન વાર્તા