આ વાર્તા દીકરીઓના જન્મને લઈને સમાજમાં વ્યાપકતા ધરાવતી માન્યતાઓને ચિંતન કરે છે. લેખક, એક છ દિવસની દીકરી તરીકે, તેની માતાને પત્ર લખે છે જેમાં તે પુછે છે કે કેમ તેણી તેના જન્મ માટે આટલો નકારાત્મક અભિગમ રાખે છે. તે આકાંક્ષાઓ અને સામાજિક દબાણોની ચર્ચા કરે છે, જે આજે પણ દીકરીઓને ભારરૂપે માનવામાં આવે છે. લેખક જણાવે છે કે માતાએ તેની જેમ દીકરીઓને પ્રેમ અને સન્માન આપવું જોઈએ અને સમજૂતીઓથી બહાર નીકળવું જોઈએ. તે આને ઉલ્લેખ કરે છે કે જો સ્ત્રીઓએ પોતાના પિતૃસત્તાક દ્રષ્ટિકોણને બદલી દીધું હોય, તો સમાજ વધુ સમાન અને સમર્થનભરું બની શકે છે. આ વાર્તા દીકરા અને દીકરીના ભેદને ખોટું ગણાવે છે અને એક સમાન માનવતાના સંદેશ સાથે સમાપ્ત થાય છે જ્યાં પુત્ર અને પુત્રી બંનેને એક જ સમાન માનવામાં આવવું જોઈએ.

Matangi Mankad Oza દ્વારા ગુજરાતી પત્ર

Writen by Matangi Mankad Oza

Category પત્ર