આથા એક અજગરના અંધકારમાં ઊભી હતી, જ્યાં તેણી શૈલાને જોયું, જે જોકરના કોસ્ચયુમમાં હતી. શૈલાનો ચહેરો જોકરના મેકઅપથી ઢંકાયેલો હતો અને તે ચમકતી આંખોથી હસતી હતી. આસ્થા શૈલાને ઓળખી ન શકતાં ડરી ગઈ. શૈલાએ કહ્યું કે તે મહેશ છે, આસ્થાના પપ્પા, જે ઘણા વર્ષોથી તેની રાહ જોઈ રહ્યો હતો. આસ્થાને આશ્ચર્ય થયું કે મહેશ તો મૃત્યુ પામ્યા હતા. શૈલાએ કહ્યું કે તેની માતાએ તેની જાન લીધી, અને તે ખૂણામાંથી આગળ વધતી રહી. આસ્થાએ કહ્યું કે મહેશને તો જંગલી જાનવરના હુમલામાં મૃત્યુ થયું હતું. પરંતુ શૈલા, મહેશની આત્મા, કહે છે કે તે જીવતો છે અને તે અન્યની લાશ હતી. શૈલા આસ્થાને કહી રહી છે કે તે તેની દીકરી નથી, અને તેણી પાપનું સંતાન છે. આસ્થાની માતા રોઝી સાથે દગો કર્યો હતો. શૈલા કહે છે કે તે રોઝીને પ્રેમ કરતો હતો, પરંતુ રોઝીએ તેને છોડ્યું. આસ્થાને સમજાવતી વખતે શૈલા તેના પર હુમલો કરે છે, અને આસ્થા ડરીને દુર ભાગે છે. તે રડે છે અને શૈલાને કહેશે કે તે તેને પ્યાર કરે છે, પરંતુ શૈલા તેના પિતાના મૃત્યુની સત્યતા ઉઘાડે છે. શૈલાએ જણાવ્યું કે તે જંગલમાં એક ગુન્ડાની હુમલા પછી બેભાન થઈ ગયો હતો અને એક તાંત્રિક દ્વારા બચાવવામાં આવ્યો હતો. તે તાંત્રિક સાથે રહીને પોતાની જિંદગી બદલવા લાગ્યો, પરંતુ રોઝીને ભૂલવાનો પ્રયાસ કરવામાં નિષ્ફળ રહ્યો. આ વાર્તા ભય અને ધ્રૂજક સાથેના સંબંધોની છે, જ્યાં પડકારો અને અંધકાર વચ્ચે સત્યની શોધ કરવામાં આવે છે.

Pooja દ્વારા ગુજરાતી હૉરર વાર્તાઓ

Writen by Pooja

Category હૉરર વાર્તાઓ