ઘનશ્યામ ભાઈ જંગલ ખાતામાં ડ્યૂટી કરતા હતા અને રોજ સવારે જંગલમાં ચેક પોસ્ટ પર ફરજ બજાવતા. તેઓ નેક અને ઈમાનદાર માણસ હતા, જયારે તેમના સાથી રમેશ ભાઈ નાસ્તિક હતા. ઘનશ્યામ ભાઈને એક પથર પર પૂજા કરવાની આદત પડી ગઈ હતી, જેના માટે તેમણે રોજ સવારે પૂજા કરી ડ્યુટી પર જવા લાગ્યા. જ્યારે ઘનશ્યામ ભાઈનો પુત્ર બિમાર પડ્યો, ત્યારે તેમણે દસ દિવસની રજા લઈને તેની સારવાર કરવા માટે હોસ્પિટલ જવા લાગ્યા. તેમ છતાં, સોમાસા ના દિવસોમાં રજા મળતી નહોતી, અને ઘનશ્યામ ભાઈએ પોતાની ફરજ અને પુત્રના સ્વાસ્થ્ય વચ્ચે પસંદગી કરવી પડી. તેમણે રજા રાખવાનો નિર્ણય કર્યો. જ્યારે તેઓ હોસ્પિટલ ગયા, ત્યારે ચેક પોસ્ટના અધિકારીએ તેમની ગેરહાજરી વિશે પૂછ્યું. ઘનશ્યામ ભાઈએ અવાજ આપ્યો કે તે હાજર છે. આ ઘટનાની પાછળ પાળીયાની પૂજાની પ્રથા હતી, જેના કારણે અધિકારી ગભરાઈ ગયા. સાંજ સમયે, અધિકારી ઘનશ્યામ ભાઈના ઘરે ગયા અને તેમને પુછ્યું કે તેઓ અહીં કેમ છે. ઘનશ્યામ ભાઈએ જણાવ્યું કે તેમણે રજા લીધી છે અને પાળીયા સિવાય કોઈ ન હતો. ત્યારબાદ, ઘનશ્યામ ભાઈને પાળીયાના સપના આવ્યા, જેને કારણે તેમણે પૂજા કરવા માટે નવા ઉત્સાહથી આગળ વધ્યા. ઘનશ્યામ ભાઈ જયારે સુધી જીવ્યા તેટલા સમય સુધી પાળીયાની પૂજા કરતા રહ્યા, અને તેમના પુત્ર પણ તેમનો અનુસરણ કરતા રહ્યા.

Jeet Gajjar દ્વારા ગુજરાતી પ્રેરક કથા

Writen by Jeet Gajjar

Category પ્રેરક કથા