આ કથામાં લેખક પ્રેમપત્રોની જૂની પરંપરા અને તેની યાદો વિશે વાત કરે છે. તે કહે છે કે, એક સમય હતો જ્યારે લોકો પ્રેમપત્રો લખતા હતા, જેમણે તેમને ભાવનાત્મક સંતોષ અને આનંદ આપ્યો. આજે ફેસબૂક અને વોટ્સએપના યુગમાં, યુવાઓને આ પ્રકારના અનુભવની કોઈ જાણ નથી. લેખક જલદીથી પ્રેમપત્ર લખવાની કળા અને તેની લઝ્ઝત વિશે જણાવે છે, જેમાં સુંદર handwritingની જરૂર નથી, અને કેવા અક્ષરોમાં લખવું તે મહત્વનું નથી. લેખક યાદ કરે છે કે, તે કેવી રીતે પત્રો લખવા માટે પૈસા લેતા હતા અને કેવી રીતે પ્રેમનિબંધનને માનવતા અને મજાકમાં લેવામાં આવે છે. તેઓ કહી રહ્યા છે કે, પ્રેમપત્રો લખવું એક કળા છે, પરંતુ તેઓ ગુજરાતી સાહિત્યકારોને તેની કલાત્મકતા માનતા નથી. લેખકની મતે, પ્રેમપત્રોમાં માત્ર "આઈ લવ યુ" લખવાથી જ વાત પૂરી થતી નથી; આમાં લાગણી, નામ યાદ રાખવું અને સંવેદના સમાવિષ્ટ કરવી જરૂરી છે. અંતે, લેખક પ્રેમપત્રોની આ શૈલીના વધારાને સમર્થન આપે છે, જે આજની પેઢી માટે ગુમ થયેલ છે.

Ashok Dave Author દ્વારા ગુજરાતી હાસ્ય કથાઓ

Writen by Ashok Dave Author

Category હાસ્ય કથાઓ