હું અને બીટી જૂનાગઢ ડેપો પરથી બસમાં ચડ્યા અને મારી ઈચ્છા હતી કે વિભા રબારીના નેસડા પર જઈને પરેશ અને રમલીને છોડાવવામાં મદદ કરું. મને પરેશ માટે ચિંતા હતી, પરંતુ માધવસિંહે મારી ઈચ્છા પૂરી થવા નહિ દીધી. અમને જૂનાગઢ મોકલવામાં આવ્યા અને પછી પોલીસ પલટન સાથે વિભા રબારીના નેસડા પર છાપો પાડવામાં આવ્યો. અમે કોઝી કોર્નર પહોંચ્યા ત્યારે હોસ્ટેલના છોકરા રૂમ નં 17માં ભેગા થયા. તેમને અમારા પર સવાલોનો વરસાદ કર્યો, જેમ કે પરેશ અને રમલીની હાલત વિશે. જ્યારે મેં કહ્યું કે અમે તેમને મળ્યા નથી, ત્યારે બધાં શાંત થયા. બીટીએ અમારી કથા વધુ રસપ્રદ બનાવી, જેમાં અમે દીપડાઓ અને મહાકાય અજગર સાથેની સાહસોનું વર્ણન કર્યું. રમેશ સાવલિયાએ બીટીને કહ્યું કે તે થોડું માપ રાખે, કારણ કે જે ગોપીગણના કિસ્સા તે કહી રહ્યો તે અવિશ્વસનીય છે. બીટીે કહ્યું કે તેની ભૂલ થઈ હતી અને તે કથાને સુધારતા રહ્યા. આ રીતે, અમારી વાર્તા અને સાહસોનું વર્ણન ચાલુ રહ્યું.

bharat chaklashiya દ્વારા ગુજરાતી ક્લાસિક નવલકથાઓ

Writen by bharat chaklashiya

Category ક્લાસિક નવલકથાઓ