પ્રિયા એક ભીડભાડભરી બસમાં બેઠી હતી, જ્યાં તેણે એક વૃદ્ધાને સીટ આપી. બસમાં એક અજાણ્યા વ્યક્તિના સ્પર્શને અનધિકૃત માનતા, પ્રિયા એ અવગણના કરી. પરંતુ ઝડપથી તે સમજવા લાગી કે સ્પર્શ ઇરાદાપૂર્વક છે. તેણે તે વ્યક્તિને સામે બોલી, "હવે જે કરવું હોય તે કરી લો." પ્રિયાએ પોતાની જાતને મોજમસ્તી માટે પ્રદાન કરવાની વાત કરી, જે વ્યક્તિને શર્મીલા બનાવી દીધી. તે પ્રિયા સામે માફી માગતો ગયો, પરંતુ પ્રિયા તેની માનસિકતાને આક્ષેપ કરતી રહી. અંતે, તેણે કહ્યું કે જો લોકો ચુપ રહેશે તો તે ઠીક છે, પરંતુ જો તેમને સ્પર્શ કરાશે તો તેમની ઇજ્જત ઓછું નહીં થઈ શકે. બીજા ભાગમાં, રમેશભાઈ અને રમાબેન તેમની દીકરી રીયાની હોસ્પિટલમાં સારવાર માટે આવેલા છે, જેને એસિડ હુમલો કરવામાં આવ્યો છે. રીયાની પરીક્ષા માટે જતા સમયે, એક વ્યક્તિએ તેને ભૂલથી સ્કૂટીના માલિક તરીકે ઓળખી એસિડ છાંટ્યો. આ ઘટના તેમને ખૂબ આઘાતમાં મૂકેલી છે, અને તેઓની સાથેના લોકો પણ આ દુઃખદ ઘટના અંગે દયાળુ છે.

jd દ્વારા ગુજરાતી સામાજિક વાર્તાઓ

Writen by jd

Category સામાજિક વાર્તાઓ