આ કહાણીમાં એક વ્યક્તિ પોતાના બાળપણના દિવસોની યાદ કરી રહ્યો છે. તે પુછે છે કે ક્યારે મોટા થઈશું, જ્યારે પેહળા તે રમતા અને મસ્તી કરતા હતા. હવે તે નોકરી કરે છે, વજન વધ્યું છે, અને જીવાદોરીના દોડમાં ફસાઈ ગયો છે. બાળપણમાં જે આનંદ હતો, તે હવે ગુમ થઈ ગયો છે. તેણે યાદ કરે છે કે કેવી રીતે નાના હતા ત્યારે ચokolade માંગતા હતા અને આજે પૈસા કમાઈ રહ્યા છે. તે જુદા જુદા અનુભવો અને ચિંતાઓનું વર્ણન કરે છે, જેમ કે મિત્રો સાથેની દોસ્તી, સ્કૂલમાં વેકેશન, અને નાની નાની વાતો જે આજે યાદ નથી આવતી. આ કથાની અંતે, તે એક નાનકડા બાળકને જોઈને ખુશી અનુભવે છે, જેની મોંઢે ખુશી છે. તે સમજાવે છે કે જૂના કપડાં ગરીબને આપવાથી પણ ખુશી મળી શકે છે, અને તે બાળકની ખુશી જોઈને તે પણ ખુશ થાય છે. આ કહાણીનો મેસેજ છે કે મોટા થતા, આનંદ અને મસ્તીનું જીવન ક્યારેક ગુમ થઈ જાય છે, પરંતુ નાની નાની ખુશીઓમાં જિંદગીમાં આનંદ શોધી શકાય છે.

HARPALSINH VAGHELA દ્વારા ગુજરાતી બાળ વાર્તાઓ

Writen by HARPALSINH VAGHELA

Category બાળ વાર્તાઓ