એક ગામમાં તલકચંદ નામનો શેઠ રહેતો હતો, જેનો વેપાર સારો ચાલતો હતો. એક દિવસ, શેઠની દુકાને લક્ષ્મી દેવી આવી, અને શેઠે પૂછ્યું કે તે સુરી છે કે અસૂરી. દેવીએ કહ્યું કે તે અસૂરી છે, તો શેઠે તેને આવકારવા માટે ના કહી દીધું. ગામનો પૂજારી આ સંવાદ સાંભળી ગયો અને વિચાર્યું કે લક્ષ્મી દેવીને નકારી દેવું મૂર્ખતાપૂર્ણ છે. પૂજારી લક્ષ્મી દેવીનો પીછો કરીને જંગલમાં પહોંચ્યો અને તેણે દેવીને આવકારવા માટે રજૂઆત કરી. પૂજારી એ કહ્યું કે એ ધન અને દોલત માટે કોઈપણ પ્રકારની દેવીને સ્વીકારશે. દેવી એ કહ્યું કે તે સોનાનો વરસાદ કરશે, અને પૂજારી તેના હાથ ફેલાવી દીધા. લક્ષ્મીજીના સોનાના વરસાદથી પૂજારીના હાથ સોનાથી ભરાઈ ગયા, અને જ્યારે દેવી જવા લાગી, તો પૂજારીને મદદની જરૂર પડી. દેવીએ કહ્યું કે તે તેની મદદ નથી કરી શકતી. પૂજારીને સમજાયું કે તે નિર્ધન હોવું વધુ સારું હતું, કારણ કે હવે તે મોટી મુશ્કેલીમાં ફસાઈ ગયો હતો. આ રીતે, પૂજારીને શેઠની સમઝદારીની સરખામણીમાં પોતાનો મૂર્ખપણો સમજાયો.

Keyur Pansara દ્વારા ગુજરાતી મેગેઝિન

Writen by Keyur Pansara

Category મેગેઝિન