આંચલ એક નવો શહેરમાં આવી ગઈ છે જ્યાં તે નોકરી શોધવા માટે પ્રયત્ન કરી રહી છે. તેણીનો પરિવાર ગામમાં છે અને માતા એકલી છે, તેથી આંચલે નોકરી માટે શહેર જવાનું નક્કી કર્યું. તે નમ્રતા નામની તેના જ ગામની મિત્ર પાસે પેઈંગ ગેસ્ટ તરીકે રહેવા લાગી છે. આંચલનો રોજનો મુસાફરો ચલાવવા માટે તે રિક્ષાની જગ્યાએ ચાલીને જવાનું પસંદ કરે છે. એક દિવસ, જ્યારે તે કામ પર જતી હોય, ત્યારે એક વરઘોડો તેનું ધ્યાન ભંગ કરે છે અને તે પોતાના ચહેરાની બાતમીમાં છેડછાડ કરી રહી છે, કારણ કે તે આજે સુધી કોઈ છોકરાએ તેને પ્રપોઝ નહોતું કર્યું. નમ્રતા તેની પાછળ એકટીવા લઈને આવે છે અને તેને ઓફિસ સુધી લે જવા કહે છે, પરંતુ આંચલ માને છે. નમ્રતા એક્ટિવાને રિપેર કરાવવાનું જણાવ્યું છે, જેથી આંચલને સમસ્યા ન થાય. આંચલ નમ્રતાને બે મિનિટ ઊભા રહેવા કહેતી છે અને પછી ટીફીન માટે એક રેસ્ટોરન્ટમાં જાય છે. આંચલ નમ્રતાને કહે છે કે તેની ઓફિસ નજીક છે, અને એ ટીફીનનું આયોજન કરે છે, જે રોજ ટાઈમસર આવે છે. આંચલને ટીફીનની સ્વાદિષ્ટતા ખૂબ ગમે છે, પરંતુ તે નમ્રતાને મદદ ન કરી શકે છે. આ રીતે, આંચલ પોતાનું જીવન આગળ વધારવા માટે પ્રયત્ન કરી રહી છે, પરંતુ તેની આલોચનાઓ અને સ્વભાવિક ભાવનાઓ તેને સતત ચિંતામાં રાખે છે.

Dipak dave દ્વારા ગુજરાતી પ્રેમ કથાઓ

Writen by Dipak dave

Category પ્રેમ કથાઓ