આ વાર્તામાં જ્યોતિ ભટ્ટે આજના સમાજમાં સંબંધોની ફોર્માલિટી અને વ્યક્તિગત સ્વાર્થને ધ્યાનમાં રાખીને કેટલાક મહત્વપૂર્ણ પ્રશ્નો ઉઠાવ્યા છે. તેમણે જણાવ્યું છે કે આજના યુગમાં લોકો એકબીજાની લાગણીઓથી દૂર થઇ રહ્યા છે, અને દરેક વ્યક્તિનાં વ્યવહારમાં એક પ્રકારની લાગણીહીનતા જોવા મળે છે. લેખક કહે છે કે સમય સાથે માનવીઓમાં પ્રેમ, સ્નેહ અને વિવેક જેવા ગુણો ધીરે ધીરે વિલીન થઈ રહ્યા છે. તેઓએ ઉલ્લેખ કર્યો છે કે જો કોઈ માણસ બીજાના દુઃખથી દ્રવે નહીં, તો તે માણસ તરીકે શું મહત્વ ધરાવે છે? લેખકોનું માનવું છે કે લાગણીશીલતા માનવતા માટે જરૂરી છે, અને જો કોઈ વ્યક્તિ માત્ર સ્વાર્થ માટે જ જીવતી હોય, તો તે માનવ તરીકે યોગ્ય નથી. તેઓએ માતા-પિતા અને બાળકના સંબંધ દ્વારા લાગણીના પ્રભાવને સમજાવવાનો પ્રયાસ કર્યો છે, ખાસ કરીને જ્યારે માતા પોતાના બાળકોને સંભાળે છે ત્યારે તે કેવી રીતે તેમના ભાવિ જીવનને આકાર આપે છે. કુલ મળીને, લેખમાં પ્રશ્ન ઉઠાવવામાં આવ્યો છે કે શું આ સમસ્યાઓનો કોઈ અંત આવી શકે છે, અને સમાજમાં લાગણી અને સંબંધોની મૂળભૂત મહત્વતાને પુનઃસ્થાપિત કરવાની જરૂર છે.

Jyoti Bhatt દ્વારા ગુજરાતી વાર્તા

Writen by Jyoti Bhatt

Category વાર્તા