આ વાર્તામાં, લેખક ભૂપેન્દ્રસિંહ રાઓલ એક રસપ્રદ ચર્ચા રજૂ કરે છે, જેમાં તેમણે મહાભારતના યુદ્ધ પછી કુરૂક્ષેત્રમાં મરેલા હાથીઓના મૃતદેહોની સમસ્યાનો ઉલ્લેખ કર્યો છે. ભીમે બધા હાથીઓને આકાશમાં ફેંકી દીધા, પરંતુ લેખક આ વાતને વિજ્ઞાનના દૃષ્ટિકોણથી નિષેધ કરે છે, કારણ કે સ્પેસમાં જાય તે માટે વિશેષ શક્તિ અને ઝડપની જરૂર પડે છે, જે માનવ માટે અસંભવ છે. લેખક એન્જીનીયરની વાતો દ્વારા દર્શાવે છે કે લોકો ચમત્કારોમાં વિશ્વાસ રાખે છે, પરંતુ આને વૈજ્ઞાનિક રીતે સમજી નથી શકતા. તેમણે અન્ય ધાર્મિક માન્યતાઓ અને પ્રતીકોનું ઉલ્લેખ કરીને બતાવ્યું છે કે કેવી રીતે તર્કને બાજુ પર રાખીને લોકો અણધારિત વાતો માનતા હોય છે. અંતે, લેખક સંગીતના લાભો વિશે વાત કરે છે, પરંતુ તે પણ સ્પષ્ટ કરે છે કે સંગીત એકલતામાં આરોગ્ય સમસ્યાઓને સમાધાન નથી કરી શકતું, જે તર્કાત્મક રીતે સમજાવાઈ રહ્યું છે. આ બધા મુદ્દાઓને ધ્યાનમાં રાખીને, લેખક માનવ મનોવૈજ્ઞાનિક બાબતો અને વૈજ્ઞાનિક તર્કને જોડવા માટે પ્રયત્ન કરે છે.

Bhupendrasinh Raol દ્વારા ગુજરાતી પ્રેરક કથા

Writen by Bhupendrasinh Raol

Category પ્રેરક કથા