કથામાં મૃણાલવતીના પ્રણયની ભૂમિકા અને તેની લાગણીઓનું વર્ણન થાય છે. યુવાન અવસ્થામાં પ્રણય શુદ્ધ અને નિઃસ્વાર્થ હોય છે, જ્યારે વિકસિત વયમાં તે વધુ જટિલતામાં ફસાઈ જાય છે. મૃણાલનું પ્રણય તોફાની અને અસ્વાભાવિક લાગણીઓનું પ્રતિબિંબ છે, જેમાં તે માત્ર પોતાના હૃદયના સંતોષની પરવા કરે છે. મૃણાલમાં બાલિકાની નિરાશા, યુવાનીના અસંતોષ અને પ્રૌઢાની મસ્તીનો મિશ્રણ છે, જે તેને મુંજ સાથેના પ્રેમમાં ખેંચે છે. તેણીએ મુંજને કેદી બનાવવા અને પોતાના પ્રેમને સંતોષવા માટે એક દ્રઢ નિર્ણય કર્યો છે. જ્યારે તેણી મુંજને મળવા જાય છે, ત્યારે રખેવાળને તેની પર દયા આવે છે, પરંતુ મૃણાલનો સ્વભાવ અને રાજનીતિનું જટિલતા સંબંધોને વધારે મુશ્કેલ બનાવે છે. મુંજ અને મૃણાલ વચ્ચેની વાતચીતમાં, તેઓ જીવનના રસ્તાઓ વિશે વિચાર કરે છે, જે દર્શાવે છે કે પ્રેમ અને જીવનની જટિલતાઓને સમજવા માટે તેમની પાસે સંપૂર્ણ જવાબ નથી. કથાનો મૂલ્ય એ છે કે પ્રેમના સંજોગો અને જીવનની વાસ્તવિકતાઓ વચ્ચેનું સંતુલન જાળવવું મુશ્કેલ છે.

Kanaiyalal Munshi દ્વારા ગુજરાતી ફિક્શન વાર્તા

Writen by Kanaiyalal Munshi

Category ફિક્શન વાર્તા