આ કથામાં રવિએ રાત્રિના અંધકારમાં વિદાય લેતા ગુલાબી કિરણોનું સ્વાગત કર્યુ છે. વિનેશ, જે 'ગોલ્ડન રે' એસ્ટેટમાં રહે છે, પોતાના હૃદયમાં ઊંડાઈથી ઉદાસી અનુભવે છે, જ્યારે તે પોતાની બાળ્કનીમાં ઉભો છે અને એક વર્ષ પહેલાંનાં દુઃખદ ઘટનાને યાદ કરે છે, જયારે તેનો પુત્ર અકસ્માતે મૃત્યુ પામ્યો હતો. તેની પત્ની મીના, દિવાળીની શોપિંગ માટે ગઈ છે અને જ્યારે તે પાછી આવે છે, ત્યારે તે પગથિયાં પર વિનેશને પડી ગયેલાં જોઈને ચિંતિત થાય છે. વિનેશ, ઊંઘમાં છે, અને તેની વાતોથી મીનાને સમજાય છે કે તે પોતાના પુત્રને ગુમાવવાનું દુઃખ સહન કરી રહ્યો છે. વિનેશ કહે છે કે "અપણા સૂર્ય આથમી ગયો" અને તે પોતાને પીડાના પકડીમાં ખોયેલો અનુભવે છે. મીના, જે વિનેશના સ્વાસ્થ્ય અને ભાવનાને લઈને ચિંતિત છે, તેને પુછે છે કે શું થયું છે. કથાનું કેન્દ્ર વેદના અને ગુમાવવાની લાગણીને દર્શાવે છે.

Tarulata Mehta દ્વારા ગુજરાતી વાર્તા

Writen by Tarulata Mehta

Category વાર્તા