#નિર્ભયા
"ચિરાયેલા શરીરની એ આખરી ચીસ, જેણે કાળને પણ રોવા માટે મજબૂર કરી દીધો!"
પ્રસ્તાવના
આ કોઈ કાલ્પનિક કથા નથી. આ કોઈ કવિની કલ્પનામાંથી જન્મેલું અશ્રુ નથી. આ એ કડવી, ભયાનક અને કાળી વાસ્તવિકતાનું આલેખન છે, જેણે હિન્દુસ્તાનના ઇતિહાસના પાનાઓને હંમેશ માટે લોહીથી ખરડી દીધા. આ વાર્તા છે એ દીકરીની, જેના સપના આકાશને આંબવા માંગતા હતા, પણ હેવાનીયતના ભૂખ્યા વરુઓએ તેની પાંખોને મૂળમાંથી જ કાપી નાખી. આ વાર્તા છે 'નિર્ભયા'ની—એક એવું નામ, જે માત્ર એક વ્યક્તિ નથી, પણ આ દેશની સ્ત્રીઓની લાચારી, તેમનો અદભુત સંઘર્ષ અને ન્યાય માટેની કાળજું ચીરી નાખતી ચીસનું પ્રતીક છે.
જ્યારે રાતનો અંધકાર પૃથ્વીને પોતાના ખોળામાં છુપાવી લે છે, ત્યારે માણસ સૂઈ જાય છે. પણ ૧૬ ડિસેમ્બર ૨૦૧૨ની એ કાળી રાત્રે દિલ્હીના રસ્તાઓ પર માણસ નહીં, પણ માણસની અંદર છુપાયેલો સાક્ષાત શેતાન જાગી ગયો હતો. કડકડતી ઠંડી, સૂમસામ સડકો અને એ સડકો પર દોડતી એક ખાલી બસ. એ બસ માત્ર લોખંડનું માળખું નહોતી, તે નરકનું એક એવું દ્વાર હતી જે કાળ બનીને એક માસૂમ દીકરીને ગળી જવા માટે આગળ વધી રહી હતી. એક ૨૩ વર્ષની પેરામેડિકલ વિદ્યાર્થીની, જેની આંખોમાં પોતાના ગરીબ માતા-પિતાના આંસુ લૂછવાના સપના હતા, જે પોતાના હાથમાં સ્ટેથોસ્કોપ પકડીને દુનિયાના દર્દો મટાડવા માંગતી હતી, તેને ક્યાં ખબર હતી કે થોડી જ ક્ષણોમાં દુનિયાનું સૌથી મોટું દર્દ તેના પોતાના શરીર પર તૂટી પડવાનું છે
તે રાત્રે બસની અંદર જે થયું, તે લખતા પેન ધ્રૂજી જાય છે અને વિચારતા રૂંવાડા ઊભા થઈ જાય છે. છ નરાધમો, જેમના ચહેરા માણસ જેવા હતા પણ જેમની નસોમાં હેવાનીયતનું ઝેર વહી રહ્યું હતું, તેમણે એ સિંહણ જેવી દીકરીને ઘેરી લીધી. દીકરી લડી, પોતાની આખરી શ્વાસ સુધી લડી. તેણે પોતાના નખથી એ રાક્ષસોના ચહેરા છોલી નાખ્યા, તેણે ન્યાય માટે આજીજી કરી, તેણે પોતાના અસ્તિત્વને બચાવવા માટે આખા બ્રહ્માંડને પોકાર્યો. પણ અફસોસ, એ બંધ બસના કાળા કાચ તોડીને તેની ચીસ બહાર ન જઈ શકી. એ રાત્રે લોખંડના કાટ ખાઈ ગયેલા સળિયાથી તેના નાજુક શરીરના લીરેલીરા ઉડાવી દેવામાં આવ્યા. તેના શરીરના આંતરડા સુધ્ધાં ખેંચી કાઢવામાં આવ્યા. એ પાશવી અત્યાચારની પરાકાષ્ઠા જોઈને કદાચ આકાશમાં બેઠેલો ઈશ્વર પણ પોતાની આંખો બંધ કરી રડી પડ્યો હશે.
બધું જ લૂંટી લીધા પછી, એ લોહીથી લથપથ, અધમૂઈ અને નિર્વસ્ત્ર દીકરીને એ નરાધમોએ રસ્તાની બાજુમાં કચરાની જેમ ફેંકી દીધી. કડકડતી ઠંડીમાં, લોહીના ખાબોચિયામાં પડેલી એ દીકરી જ્યારે પોતાની ફાટી ગયેલી આંખોથી આકાશ તરફ જોતી હશે, ત્યારે તેના મનમાં કયો વિચાર આવ્યો હશે? શું તેણે એ સમાજને ધિક્કાર્યો હશે જે તેને સુરક્ષા ન આપી શક્યો? કે પછી તેણે પોતાના એ સપનાઓને યાદ કર્યા હશે જે હવે લોહીમાં વહી રહ્યા હતા? વહેલી સવારે જ્યારે દેશ જાગ્યો, ત્યારે ન્યૂઝ ચેનલો પર આ સમાચાર જોઈને આખા દેશના ધબકારા ચૂકી જવાયા. આખું હિન્દુસ્તાન સ્તબ્ધ હતું, અવાક હતું અને શરમથી પાણી-પાણી હતું.
આ વાર્તા માત્ર એ ગુનાની નથી, આ વાર્તા તો એ ઘટના પછી શરૂ થયેલા અસલી મહાભારતની છે. આ વાર્તા છે એ વિલાપ કરતી માતાની, જેની આખી દુનિયા એક જ રાતમાં ઉજ્જડ થઈ ગઈ. આ વાર્તા છે એ લાચાર પિતાની, જેણે પેટે પાટા બાંધીને પોતાની દીકરીને ભણાવી હતી અને હવે તેના જ લોહીથી લથપથ શરીરને વ્હીલચેર પર જોવી પડતી હતી. સફદરજંગ હોસ્પિટલના એ આઈસીયુ (ICU) રૂમની બહાર આખો દેશ પ્રાર્થનાઓ લઈને ઊભો હતો. લોકો મીણબત્તીઓ લઈને રસ્તા પર ઉતરી આવ્યા હતા. ઇન્ડિયા ગેટ પર આંસુઓનું પૂર આવ્યું હતું. દરેક ઘરમાં રહેલી માતા પોતાની દીકરીને ભેટીને રડતી હતી, કારણ કે એ રાત્રે માત્ર નિર્ભયાનું શરીર નહોતું ચિરાયું, આ દેશની દરેક સ્ત્રીની આબરૂ અને સુરક્ષાનું ચીરહરણ થયું હતું.
હોસ્પિટલના બિછાને પડેલી એ દીકરીનું શરીર ભલે તૂટી ગયું હતું, પણ તેનો આત્મા હજી પણ અમર હતો. ડૉક્ટરો આશ્ચર્યચકિત હતા કે આટલી ભયાનક ઈજાઓ છતાં તે છોકરી કેવી રીતે જીવી રહી છે! તે જીવવા માંગતી હતી, તે નરાધમોને ફાંસીના માચડે લટકતા જોવા માંગતી હતી. સિંગાપોરની હોસ્પિટલમાં જ્યારે તેણે છેલ્લો શ્વાસ લીધો, ત્યારે આખા દેશે એક દીકરી ગુમાવી દીધી. પણ તેનું મૃત્યુ એ અંત નહોતો, એ એક ક્રાંતિની શરૂઆત હતી. એ નિર્ભય દીકરીએ મરતા મરતા પણ આ સુતેલા દેશની આત્માને ઢંઢોળી નાખી.
આ ૧૦ ભાગની શ્રેણીમાં આપણે એ જ કાળરાત્રિની ભયાનકતા, હોસ્પિટલની એ રૂંવાડા ઉભા કરી દેતી લડાઈ, માતા-પિતાનો ૭ વર્ષ લાંબો કાનૂની સંઘર્ષ, કોર્ટરૂમમાં વકીલોના પેતરા અને અંતે ૨૦ માર્ચ ૨૦૨૦ની એ ઐતિહાસિક સવાર જ્યારે ચારેય નરાધમોને ફાંસી આપવામાં આવી, તે આખી સફરને શબ્દોના માધ્યમથી જીવંત કરીશું. આ લખાણ માત્ર વાંચવા માટે નથી, આ લખાણ એ દરેક આંખ માટે છે જે ન્યાય ઈચ્છે છે. આ વાર્તા વાંચતી વખતે તમારી આંખોમાંથી આંસુ વહેશે, તમારું હૃદય ધ્રૂજશે અને કદાચ તમે પણ થોડી ક્ષણો માટે ધબકારા ચૂકી જશો. પણ આ વાંચવું જરૂરી છે, જેથી ફરી ક્યારેય કોઈ દીકરીની ચીસ અંધારામાં દબાઈ ન જાય.
આવો, આ ઈતિહાસના સૌથી દર્દનાક પ્રકરણના સાક્ષી બનીએ...
વાર્તા ગમે તો ફોલો કરજો
#કૃષ્ણસખી
#ગુજરાતીસાહિત્ય
#MansiDesaiShastriNiVartao
