માયાવી મોહરું
ભાગ 1
લેખિકા
Mansi Desai
Desai Mansi
Shastri
અમદાવાદના ટાઉન હોલની બહાર ભીડ ઉમટી હતી. રોશનીથી ઝગમગતા મોટા હોર્ડિંગ પર લખ્યું હતું: "જાદુગર આર્યન: એક એવી દુનિયા જ્યાં અશક્ય કંઈ જ નથી!" રાતના બરાબર નવ વાગ્યા. હોલની લાઈટો ધીમી થઈ અને સ્ટેજ પર ઘેરા લાલ રંગના પડદા ખુલ્યા. ધુમાડાના ગોટેગોટા વચ્ચેથી એક આકૃતિ બહાર આવી. ઉંચો દેહ, તીણી આંખો અને ચહેરા પર એક અજીબ સ્મિત. આર્યને સ્ટેજ પર આવતાની સાથે જ પ્રેક્ષકો સામે જોયું અને અત્યંત વિનમ્રતાથી એટલો બધો નમ્યો કે તેનું માથું લગભગ ઘૂંટણને અડી ગયું. તેની આ નમ્રતા જોઈને આખો હોલ તાળીઓથી ગાજી ઉઠ્યો.
"નમસ્કાર અમદાવાદ!" આર્યનનો અવાજ રેશમ જેવો મુલાયમ હતો. "આજે હું તમને એવો જાદુ બતાવીશ જે તમે ક્યારેય જોયો નહીં હોય. પણ એ માટે મારે એક સાક્ષીની જરૂર છે."
આર્યન સ્ટેજ પરથી નીચે ઉતરીને પ્રેક્ષકોની વચ્ચે ચાલવા લાગ્યો. તે બરાબર ત્રીજી હરોળમાં બેઠેલા શહેરના નામચીન બિલ્ડર મનસુખભાઈ પાસે જઈને અટક્યો. મનસુખભાઈ શરાબ અને સત્તાના નશામાં ચૂર હતા.
આર્યને હાથ જોડીને કહ્યું, "શેઠ, શું આપ સ્ટેજ પર આવીને મને આશીર્વાદ આપશો?"
મનસુખભાઈ અભિમાન સાથે સ્ટેજ પર ગયા. આર્યને તેમને એક લાકડાની પેટીમાં ઊભા રાખ્યા. ખેલ શરૂ થયો. આર્યને એક પછી એક દસ લાંબી તલવારો પેટીની આરપાર ઉતારી દીધી. પ્રેક્ષકોના શ્વાસ અધ્ધર થઈ ગયા. પણ જ્યારે પેટી ખુલી, ત્યારે મનસુખભાઈ હસતા-હસતા બહાર આવ્યા. લોકોએ ઉભા થઈને તાળીઓ પાડી.
શો પૂરો થયો. આર્યન સ્ટેજની પાછળ મનસુખભાઈને મળવા ગયો. ત્યાં કોઈ નહોતું. આર્યન ફરી એકવાર મનસુખભાઈ સામે નમ્યો. તે એટલો નીચો નમ્યો કે મનસુખભાઈને આશીર્વાદ આપવા માટે આગળ વધવું પડ્યું.
"તારી કળા અદભૂત છે આર્યન!" મનસુખભાઈએ તેના ખભા પર હાથ મૂક્યો.
બરાબર એ જ સેકન્ડે, આર્યને અત્યંત ઝડપથી મનસુખભાઈના ગળાના પાછળના ભાગમાં, જ્યાં વાળ પૂરા થાય છે ત્યાં, એક ઝીણી સોય હુલાવી દીધી. મનસુખભાઈને લાગ્યું કે કોઈ મચ્છર કરડ્યું.
આર્યન ઊભો થયો અને કાનમાં ધીમેથી બોલ્યો, "યાદ છે ૧૫ વર્ષ પહેલાની એ રાત? જ્યારે તમે તમારી ગાડી નીચે એક માસૂમ પરિવારને કચડી નાખ્યો હતો? આજે એ હિસાબ પૂરો થયો."
મનસુખભાઈ કંઈ સમજે એ પહેલા જ આર્યન ત્યાંથી ગાયબ થઈ ગયો. મનસુખભાઈ ઘરે ગયા, પણ સવારે તે જાગ્યા જ નહીં. ડોક્ટરોએ જાહેર કર્યું કે ઊંઘમાં જ 'હાર્ટ એટેક' આવ્યો છે. કોઈને શંકા સુધ્ધાં ન ગઈ કે આ એક સોયથી થયેલું આયોજિત મર્ડર હતું.
વડોદરાના શોની ટિકિટો ક્યારનીય 'હાઉસફુલ' થઈ ચૂકી હતી. આર્યન સ્ટેજ પર આવ્યો અને હંમેશની જેમ પ્રેક્ષકો સામે અત્યંત નમ્રતાથી નમ્યો. આ વખતે તેનો શિકાર હતો શહેરનો ભ્રષ્ટ પોલીસ ઓફિસર ઇન્સ્પેક્ટર વાઘેલા, જે સ્ટેજની નજીક જ બેઠો હતો.
આર્યને વાઘેલાને સ્ટેજ પર બોલાવ્યો. જાદુ હતો 'ગાયબ થવાનો ખેલ'. વાઘેલાને એક મોટા કબાટમાં પૂરવામાં આવ્યા અને ક્ષણભરમાં તે કબાટ ખાલી થઈ ગયો. જ્યારે વાઘેલા હોલના પાછળના દરવાજેથી પ્રગટ થયા, ત્યારે લોકો આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયા. પરંતુ જ્યારે આર્યન તેમને સ્ટેજ પરથી નીચે મૂકવા આવ્યો, ત્યારે તેણે ફરી એ જ વિનમ્રતા બતાવી.
આર્યન વાઘેલાના ચરણસ્પર્શ કરવા નીચે નમ્યો અને એ જ ક્ષણે તેની આંગળીઓ વચ્ચે છુપાયેલી ઝેરી સોય વાઘેલાના પગના નળાના ભાગે બેસી ગઈ. વાઘેલાને સામાન્ય ચચરાટ થયો, પણ આર્યનના નમ્ર સ્વભાવ આગળ તેમણે ધ્યાન ન આપ્યું.
પોલીસની એન્ટ્રી
બીજા દિવસે સવારે જ્યારે ઇન્સ્પેક્ટર વાઘેલા તેમના નિવાસસ્થાને મૃત હાલતમાં મળી આવ્યા, ત્યારે વડોદરા પોલીસ વિભાગમાં દોડધામ મચી ગઈ. મનસુખભાઈ અને વાઘેલા બંનેના મૃત્યુના સમાચાર ક્રાઈમ બ્રાન્ચના તેજતર્રાર ઇન્સ્પેક્ટર રાણા સુધી પહોંચ્યા.
ઇન્સ્પેક્ટર રાણાએ જોયું કે બંને વ્યક્તિઓના મૃત્યુના સંજોગો સરખા હતા—બંને તંદુરસ્ત હતા અને બંનેના મોત 'હાર્ટ એટેક'થી થયા હોય તેવું લાગતું હતું. પણ રાણાની તેજ નજર કંઈક બીજું જ શોધી રહી હતી.
વાઘેલાના મૃતદેહનું બારીકાઈથી નિરીક્ષણ કરતા રાણાને તેમના મોજાની અંદરથી એક નાનકડો કાળો રેશમી દોરો મળ્યો. આ દોરો સાધારણ નહોતો, તેમાંથી ચંદનની ખૂબ જ આછી પણ અનોખી સુગંધ આવતી હતી.
રાણાએ વિચાર્યું, "અમદાવાદ અને વડોદરા... બંને જગ્યાએ જાદુગર આર્યન હાજર હતો. શું આ માત્ર યોગાનુરાગ છે?"
રાણાએ તરત જ પોતાની ટીમને આદેશ આપ્યો, "આર્યનનો હવે પછીનો શો ક્યાં છે એ તપાસો. આપણે સુરત જવું પડશે."
#MansiDesaiShastriNiVartao
#માનસીદેસાઈશાસ્ત્રીનીવાર્તાઓ
#Aneri #SuspensethrillerStory #Booklover
#Storylover
#Viralstory
