સ્વાતિ પોતાના પિતાના મૃત્યુનો દુઃખ સહન કરતી હતી. તેના પિતા જ્યારે બે ધરાની શાંતિમાં વિલીન થઈ ગયા, ત્યારે સ્વાતી માટે ઘેર જવા માટે એક એક પગલું ભારે હતું. અપેક્ષિત, જે સ્વાતીની મન:સ્થિતિને સારી રીતે સમજતો હતો, તેને સાંત્વના આપ્યું અને કહ્યું કે આ દુઃખ સહન કરવું પડશે, કારણ કે જીવન આગળ વધવું છે. તેમણે સ્વાતીને યાદ અપાવ્યું કે આત્મા અમર છે અને પિતાના યાદો સાથે જીવું પડશે. અપેક્ષિતે સ્વાતીને આલિંગન આપ્યું, જેના કારણે સ્વાતીનો ભાદર મન અને શરીર હળવા થઈ ગયા. આલિંગનથી સ્વાતીએ પિતાની ગુમાવવાની પીડા થોડી હળવી થઈ. બંનેએ સાથે કોફી પી, અને સ્વાતિના પિતાની પ્રાર્થના સભા કેવી રીતે ગોઠવવી તે નક્કી કર્યું. સ્વાતીની સ્થિતિને સમજતા, અપેક્ષિતે તેમને સહારો આપી આગળ વધવાનો માર્ગ દર્શાવ્યો.

Alok Chatt દ્વારા ગુજરાતી ફિક્શન વાર્તા

Writen by Alok Chatt

Category ફિક્શન વાર્તા