એક જંગલી વિસ્તારમાં રહેતી એક સ્ત્રીને તેના પતિ સાથેના સંબંધોમાં સમસ્યા હતી, અને તે માનતી હતી કે તેનો પતિ તેને પ્રેમ નથી કરતો. તેણી એક સન્યાસી પાસે ગઈ અને તેના પતિનો પ્રેમ પાછો મેળવવા માટે મદદ માંગી. સન્યાસીએ કહ્યું કે તેને વાઘની મુછનો વાળ જોઈએ છે. સ્કેલ બનાવવાના પ્રયાસમાં, તે વાઘની શોધમાં નીકળી, પરંતુ શરૂઆતમાં ડર લાગતા, તેણી ધીમે ધીમે વાઘની નજીક આવી અને friendship વિકસાવી. જ્યારે તેણી વાઘનો વાળ મેળવીને સન્યાસી પાસે ગઈ, ત્યારે તેણે વાળને અગ્નિમાં નાખી દીધો. સન્યાસીએ કહ્યું કે જો પ્રેમ અને ધિરજથી વાઘ પણ વશ થઈ શકે છે, તો પતિ તો માનવ છે, અને આ રીતે પ્રેમ અને ધીરજના માધ્યમથી લોકોના હૃદય જીતી શકાય છે. બીજી વાર, બાદશાહ અકબરે બિરબલને પુછ્યું કે શ્રધ્ધાને વધારવા અને અંધશ્રધ્ધા વચ્ચે શું તફાવત છે. બિરબલનું કહેવું હતું કે મોટા લોકો શ્રધ્ધા વધારવામાં મદદરૂપ થાય છે, અને બંને વચ્ચેનું ભેદ ઘણું નાજુક છે. બાદશાહે બિરબલને કહ્યું કે તે આ વાતને સિધ્ધ કરી બતાવવાનો પ્રયાસ કરે, અને બિરબલએ જવાબ આપ્યો કે તે યોગ્ય સમયમાં દેખાડશે. આ વાર્તાઓમાંથી શીખવણ છે કે પ્રેમ, ધિરજ અને સમજણથી સંબંધો સુધારવા શક્ય છે.

Archana Bhatt Patel દ્વારા ગુજરાતી વાર્તા

Writen by Archana Bhatt Patel

Category વાર્તા