આ વાર્તામાં "દીકરી" શબ્દની મહત્વતા અને તેની લાગણીઓનું વર્ણન કરવામાં આવ્યું છે. દીકરીને પ્રેમ, સ્નેહ, અને સંસ્કારોથી પરિપૂર્ણ એક પાત્ર તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યું છે, જે ન માત્ર માતા-પિતા માટે, પરંતુ સમગ્ર પરિવારે માટે અનમોલ છે. આ વાર્તામાં દર્શાવાય છે કે દીકરીઓ ઘરમાં સુખ અને આનંદ લાવે છે, અને તેઓના હાજર રહેવા પર ઘરનું વાતાવરણ ઉજવણીથી ભરપૂર રહે છે. વાર્તામાં દર્શાવવામાં આવ્યું છે કે દીકરીઓ જ્યારે મોટી થાય છે, ત્યારે તેઓ પરિવારના દરેક સભ્યનું ધ્યાન રાખે છે અને કુદરતી રીતે કુશળતાની સાથે તેમની જવાબદારીઓ નિભાવે છે. આ રીતે, દીકરીઓ ઘરની શાંતી અને સુખનું સુતરાઉ બને છે, પરંતુ જ્યારે તેઓ વિદાય લે છે, ત્યારે તેમને પારકા માની લેવું પડે છે, જે સામાજિક રિવાજનો ભાગ છે. અંતે, લેખક પ્રશ્ન ઉઠાવે છે કે કેમ આ પ્રકારના રિવાજો માત્ર દીકરીઓ માટે જ છે અને દીકરાઓ પર લાગુ નથી. આ પ્રશ્ને સમાજમાં દીકરીઓની સ્થિતિ અને તેમની લાગણીઓ પર વિચાર કરવાની તક આપે છે. લેખક પોતે એક દીકરી અને દીકરીની માતા હોવાના નاتے આ લાગણીઓને સમજી શકે છે, પરંતુ તે "દીકરી" શબ્દ પ્રત્યેની વિરુદ્ધતા સમજવામાં અસમર્થ છે.

trivedi trupti દ્વારા ગુજરાતી મેગેઝિન

Writen by trivedi trupti

Category મેગેઝિન