કવિતા, જે પચાસ વર્ષની છે, વૃધ્ધાશ્રમમાં આવી ગઈ છે. તેણીનું જીવન દુઃખદાયક રહ્યું છે કારણ કે તેના દીકરે તેની સંભાળ ન રાખી અને તેણીને અહીં મુક્યું. કવિતા એણે પુત્ર પ્રણયના લગ્ન માટે તૈયારીઓ કરી હતી, પરંતુ તેના દીકરાનું વર્તન અને વહુ સાથેના ઝઘડા તેને દુઃખી કરી રહ્યા છે. હવે તે વૃધ્ધાશ્રમમાં એકાંતમાં રહે છે, જ્યાં તે સૌથી નાની વયની પુરુષો અને સ્ત્રીઓ સાથે છે. અહીંનું વાતાવરણ શાંત છે, અને કવિતા અહિથી થોડા સમયમા પોતાના ઘરને યાદ કરી રહી છે. આ સમયે, માનસી, કવિતાની દેરાણી, વૃધ્ધાશ્રમમાં સેવા આપી રહી છે અને વડીલોની માન્યતા મેળવનાર બની ગઈ છે. કવિતાના દુઃખમાં બીજા વડીલો તેને સાથ અને સંબોધન આપે છે, અને માનસીના સહયોગથી કવિતા પોતાનું દુઃખ ભૂલી શકે છે. કવિતા અને માનસીના સંબંધોમાં પ્રેમ છે, અને કવિતા માનસીની સેવા અને સહાયથી આશા રાખે છે કે તેના જીવનમાં સુધારો આવશે.

Viral Chauhan Aarzu દ્વારા ગુજરાતી વાર્તા

Writen by Viral Chauhan Aarzu

Category વાર્તા