એક નવો દિવસ શરૂ થયો, અને ગામના ચોકમાં લગ્નના મંડપ માટે સામાન સજાવા આવ્યા. કૌશલ ત્યાં હતો, પરંતુ રેવા ફરી મોડે આવી. તે વિચારતી હતી કે કૌશલ તેને ફરી દોષ આપી શકે છે કારણ કે તે કાલે પણ મોડા આવી હતી. જ્યારે રેવા ચોકમાં પહોંચી, ત્યાં કૌશલ, વંદિતા, અનંત અને પ્રકૃતિ હાજર હતા. રેવા માફી માગવા આવી, અને કૌશલ તેના વિશે નારાજ દેખાયો. અનંતે કૌશલને સમજાવ્યું કે રેવા ખરાબ નથી, અને તે દિવસે તે માત્ર બીજાની ભલાઈ માટે કામ કરી રહી હતી. રેવા ઉત્સાહથી કામમાં લાગી ગઈ અને કૌશલ તેની નિસ્વાર્થતા અને કામ કરવા માટેની ઊર્જા જોઈને તેની દૃષ્ટિમાં બદલાવ આવવા લાગ્યો. જેમ જેમ દિવસ આગળ વધ્યો, રેવા સતત કામ કરતી રહી અને બાકીની લોકોને પણ ધ્યાન રાખતી રહી, પરંતુ પોતાની તકલીફો વિશે વિચારી નહીં. કૌશલ તેને આરામ કરવા માટે કહ્યાનું પણ તેણે માન્યું નહીં, પરંતુ તેણે જબરદસ્તી કરી અને રેવાને ભોજન પૂરું પાડ્યું. બીજી તરફ, અનંત અને પ્રકૃતિએ ભોજનની તૈયારી શરૂ કરી. કથાનો કેન્દ્ર રેવા અને કૌશલના સંબંધો અને તેમના વચ્ચેની સમજણના વિકાસ પર છે.

Bhoomi Shah દ્વારા ગુજરાતી ફિક્શન વાર્તા

Writen by Bhoomi Shah

Category ફિક્શન વાર્તા