આ પ્રકરણમાં ગાંધીસાહેબ પોતાના જીવન અને રાજનીતિના દુષ્કૃત્યોની કબૂલાત કરે છે. તેઓ કહે છે કે તેઓ ચમ્બલના ડાકુઓથી ઓછા નથી, પરંતુ તફાવત એ છે કે તેઓને માન-સન્માન મળે છે અને એ રીતે તેઓ社会માં વેચાઈ ગયા છે. તેઓ પોતાની આંતરાત્મા અને માનવતાના અવાજને દબાવ્યા વિશે ચર્ચા કરે છે, અને ઊંડા પીડા અને ર્ણાંણની લાગણીઓ વ્યક્ત કરે છે. ગાંધીસાહેબની આ કબૂલાત એ તેમના માટે એક મહત્વપૂર્ણ ક્ષણ છે, કારણ કે તેઓ પોતાની જાતને રાજકારણી તરીકે જુએ છે અને પોતાના કાર્યને ફરીથી મૂલ્યાયિત કરે છે. તેમણે જણાવ્યું કે તેઓ હવે રાજકારણ અને જાહેર જીવન છોડી દેવા ઈચ્છે છે, પરંતુ પહેલા પોતાની આ કબૂલાત કરવી જરૂરી છે. જ્યોતિષ શારદાબહેનના શબ્દો દ્વારા, તેઓને સમજાય છે કે તેઓ એક મહત્વપૂર્ણ મોરણ પર પહોંચ્યા છે, જ્યાં તેઓ રાક્ષસ અથવા સંત બનવાની પસંદગી કરી શકે છે. આ તમામ વાતો તેમના મનમાં ભૂતકાળના દ્રશ્યોને તાજા કરે છે, અને તેઓ જાતને સમજી રહ્યાં છે કે તેઓ કઈ દિશામાં આગળ વધવું જોઈએ.

Kamlesh K Joshi દ્વારા ગુજરાતી ફિક્શન વાર્તા

Writen by Kamlesh K Joshi

Category ફિક્શન વાર્તા