પાત્રો: સંસ્કૃતિ માતા, પહેલો વિધાર્થી, બીજો વિધાર્થી, ત્રીજો વિધાર્થી આ વાર્તા સંસ્કૃતિ માતાના રડવાના અવાજથી શરૂ થાય છે. પ્રથમ અને બીજા વિધાર્થીઓ તેના પાસેથી પૂછે છે કે તે કોણ છે અને કેમ રડી રહી છે. સંસ્કૃતિ માતા જણાવે છે કે લોકો વૈદિક વિચારોને છોડી પશ્ચિમી સંસ્કૃતિને અપનાવી રહ્યા છે, જેના પરિણામે માનવતા અને સદાચાર લુપ્ત થઈ રહ્યા છે. ત્રીજો વિધાર્થી સંસ્કૃતિ માતાને વૈદિક સંસ્કૃતિ વિશે પૂછે છે, અને તે સમજાવે છે કે વૈદિક સંસ્કૃતિ માનવતા અને શિક્ષણનું ઉદાહરણ છે. તેણે શીખવવા માટે તક્ષશિલા અને નાલંદા જેવા પ્રાચીન વિદ્યાપીઠોનું ઉલ્લેખ કરેલું છે, જ્યાં અનેક વિદ્યાર્થીઓ આચાર્યો પાસેથી શિક્ષણ લેતા હતા. વિદ્યાર્થીઓ સંસ્કૃતિની સમૃદ્ધિ વિશે વધુ માહિતી માંગે છે, અને સંસ્કૃતિ માતા ઋગ્વેદ, યર્જુવેદ, સામવેદ અને અર્થવેદ જેવા ગ્રંથોના મહત્વને સમજાવે છે. તે અન્ય સંસ્કૃતિઓની તુલનામાં ભારતીય ગ્રંથોની વિશાળતા અને ઊંડાણ વિશે પણ ચર્ચા કરે છે. અંતે, ત્રીજો વિધાર્થી સંસ્કૃતિ માતાને ખાતરી આપે છે કે તેઓ આ સંસ્કૃતિના લોકોને પ્રાચીન ગ્રંથોથી માહિતગાર કરશે, જયારે પહેલો વિધાર્થી દાક્તરી અને ચિકિત્સા વિશે વધુ માહિતી માંગે છે. આ વાર્તા વૈદિક સંસ્કૃતિ અને તેના મૂલ્યોને પુનઃ જીવંત કરવાની શલાહ આપે છે.

Dhavalkumar Padariya Kalptaru દ્વારા ગુજરાતી નાટક

Writen by Dhavalkumar Padariya Kalptaru

Category નાટક