આ વાર્તામાં રીક્ષાચાલક મોહમ્મદભાઈ એક સુંદર છોકરીને સાંજના બાર વાગે પટેલ કોલોની જવા માટે મદદ કરે છે. છોકરીને પૈસા અને મોબાઇલની બેટરી ન હોવાથી મુશ્કેલી આવે છે, અને તે રીક્ષામાં ચઢવા માટે સંકોચતી છે કારણ કે તે મોહમ્મદભાઈને ઓળખતી નથી. પરંતુ મોહમ્મદભાઈ છોકરીને સમજાવે છે કે સંસ્કાર અને વ્યક્તિત્વ પર આધાર રાખે છે, અને તે દિકરીઓની ઇજ્જત રાખે છે. છોકરી, જે મોહમ્મદભાઈની પરિસ્થિતિને ધ્યાનમાં રાખીને અડધા રસ્તે જવાનું સહમત થાય છે, તે મોહમ્મદભાઈની રીક્ષા પર બેસે છે. મોહમ્મદભાઈ તેની પુત્રીને ઉંઘમાંથી ઊઠાવીને સાથે લાવે છે, જેથી છોકરીને વધુ સુરક્ષા મળે. જ્યારે તેઓ ગંતવ્ય પર પહોંચે છે, ત્યારે છોકરી મોહમ્મદભાઈને પૈસા આપવાનું કહે છે, પરંતુ મોહમ્મદભાઈ તેને સમજાવે છે કે તે માત્ર મદદ કરવા માટે હતો. છેલ્લે, તે ખુલાસા કરે છે કે તે બુરખામાં કોઈ છોકરી નથી, પરંતુ તેનો પુત્ર છે, અને મોહમ્મદભાઈએ છોકરીને સુરક્ષિત રાખવા માટે આ નાટક કર્યું હતું. વાર્તા એ વાતને રેખાંકિત કરે છે કે કેવી રીતે માનવતા અને એકબીજાની ઇજ્જત જાળવી રાખવી જોઈએ.

kalpesh diyora દ્વારા ગુજરાતી સામાજિક વાર્તાઓ

Writen by kalpesh diyora

Category સામાજિક વાર્તાઓ