જ્યારે પ્રથમ વખત તેણે જોઈ તો લાગ્યું કે તે છે, જે દુખ અને ઉદાસ ક્ષણોમાં સહારો આપશે. પરંતુ તેના વિશે આપવું મુશ્કેલ હતું. ત્રણ વર્ષ સુધી તેને જોઈને અનુભવતા રહ્યો, પરંતુ તેને જણાવવાની હિમ્મત ન થઈ. એક દિવસ, જ્યારે તેણે જાણ્યો કે તે ન્યુયોર્ક જવા લાગી છે, ત્યારે તે દુખી થયો. પાંચ વર્ષ પછી, તેને હજુ પણ તેની યાદ આવતી હતી. આ પછી, તેણે તેના વિરહ સાથે જીવું શીખી લીધું અને મિત્રો સાથે સમય પસાર કરવા લાગ્યો. એક દિવસ, શાળાના સમયથી થોડા વહેલા જઈને, એક નવી છોકરી સાથે મળ્યો, જે ખૂબ સુંદર હતી. તે છોકરીને શાળાના કાર્યાલયની માહિતી આપી હતી, પરંતુ તે છોકરી તેના મનમાંથી ન ગઈ. તેને તેના પૂર્વ પ્રેમ વિશ્વા વિશે વિચારતા, આ નવી છોકરીને ભૂલવાનું મુશ્કેલ લાગ્યું. એક ન્યૂઝપેપરમાં વાંચ્યા પછી તેને સમજાયું કે સાચા પ્રેમને ભૂલવામાં 70 દિવસ લાગે છે. આ લેખથી તેને સંતોષ મળ્યો અને તેમણે નવી છોકરી સાથે વાતચીત શરૂ કરી, realizing કે પ્રેમ એ એક એવી લાગણી છે, જે ગમે ત્યારે, ગમે એ માટે થઈ શકે છે.

Smit Parmar દ્વારા ગુજરાતી પ્રેરક કથા

Writen by Smit Parmar

Category પ્રેરક કથા