એક શહેરની વચ્ચે જીવાભાઈ નામનો એક માણસ કચરામાં જીવતો હતો. તેની ઝૂંપડીમાં જીવનની જરૂરી વસ્તુઓની અછત હતી અને તે લગભગ પાંત્રીસથી ચાલીસ વર્ષની ઉંમરનો હતો, પણ જીવનના દુઃખોથી વધુ જૂના લાગતા હતા. જીવાભાઈનો બાળપણ ભીખ માંગીને પસાર થયો હતો, અને હવે તેને બે વખતનો ભોજન મેળવવા માટે ભારે સંઘર્ષનો સામનો કરવો પડતો હતો. એક દિવસ, જીવાભાઈ સંમસાનના રસ્તે જતાં એક મૃત વ્યક્તિની ખોપડી સાથે ઠેસ લાગતી છે. તે ખોપડીને લઈને પ્રાર્થના કરે છે અને પછી તેને પોતાની ઝૂંપડીમાં મૂકે છે. દિવસો પસાર થયા પછી, એક ચોર મુંન્ના જીવાભાઈની ઝૂંપડીમાં આવીને તેને મારવા માગે છે, પરંતુ તે ખોપડીને જોઈને અટક જાય છે. જીવાભાઈ મુંન્નાને ખોપડીની વાર્તા કહેવા માટે વચન લે છે કે તે શાંતિથી જ જશે. તેમણે મુંન્નાને પાણી પીવા માટે બોલાવે છે અને તેમની વાર્તા શરૂ થાય છે.

Bhavika દ્વારા ગુજરાતી તત્વજ્ઞાન

Writen by Bhavika

Category તત્વજ્ઞાન