પ્રકરણ -19માં સ્તવન અને સ્વાતી વચ્ચેની વિદાયની લાગણીઓ દર્શાવવામાં આવી છે. સ્તવન ટ્રેઇનમાં બેઠો હોય છે, પરંતુ એનું મન સ્વાતીના વિદાયથી દુખી છે. સ્વાતી રડતી આંખો સાથે ટ્રેનમાંથી ઉતરે છે, જે સ્તવનને ખૂબ અસર કરે છે. બંનેના હૃદયમાં એકબીજાનો વિરહ જણાઈ રહ્યો છે, અને તેમને લાગે છે કે તેઓની આત્માઓ જોડાઈ રહી છે, પરંતુ શરીર અલગ થઈ રહ્યા છે. સ્તવન સ્વાતીને ફોન કરે છે, જ્યાં સ્વાતી તેના વિદાય અંગે વધારે ચિંતા વ્યક્ત કરે છે. બંને એકબીજાના વિના જીવવાનું કઠણ માનતા હોય છે. સ્વાતી કહે છે કે તે તેની રાહ જોઈ રહી છે અને તેની સાથેના એકેક પળને યાદ કરે છે. અંતે, સ્વાતીનો ફોન બંધ થાય છે, અને સ્તવન વિચાર કરે છે કે તે કેટલો નસીબદાર છે કે દેવધારકાકા જેમના જેવા મકાન માલિક છે, જેમણે સ્વાતીને મહત્વ આપ્યું છે. આ આખી વાર્તા પ્રેમ, વિરહ, અને સંબંધોની ઊંડાઈ દર્શાવે છે, જ્યાં બંને પાત્રો એકબીજાને ઘણું મૂલ્યવાન માનતા હોય છે અને એકબીજાની રાહ જોઈ રહ્યા છે.

Dakshesh Inamdar દ્વારા ગુજરાતી ફિક્શન વાર્તા

Writen by Dakshesh Inamdar

Category ફિક્શન વાર્તા