એક સમયે, હું દસ-એક વર્ષની ઉંમરમાં હતો અને પાંચમા ધોરણમાં અભ્યાસ કરતો હતો. એક દિવસ શાળાએ જતાં મારી મમ્મીએ મને બુમ પાડી ને નાસ્તાનો ડબ્બો આપ્યો. હું શાળામાં গেলો, પરંતુ મમ્મી દ્વારા કહ્યું કે "ઘરે જલદી આવી જજે" એ વિચારતો રહ્યો. શાળામાંથી પરણાવા પછી, હું ઘર દોડ્યો અને મમ્મીનો અવાજ ન સાંભળ્યો. ઘરમાં ઘૂસતાં, હું ગભરાઈ ગયો અને બહાર નીકળ્યો. મને દૂરથી એક સ્ત્રી દેખાઈ, જે મારી મમ્મી હતી. હું દોડીને તેના પાસે ગયો અને ગુસ્સે બોલ્યો. મમ્મીનો આંસુ ભરેલો મોંઢો અને સ્મિત જોઈને, તે કહ્યું કે તેનું સપનું શિક્ષક બનવાનું છે. તે મને વિશ્વાસમાં લેતી, પરંતુ હું સમજી શક્યો નહીં. એક દિવસ શાળામાં શિક્ષકે પાંચ લાઈન લખવા કહેલી, ત્યારે મમ્મીની વાત યાદ આવી. મેં પોતાનું અને મમ્મીના સપનું લખ્યું, જેમાં જણાવ્યું કે હું શિક્ષક બનવા માંગું છું, જેથી હું બાળકોનું ભવિષ્ય ઉજ્જવળ બનાવી શકું. જ્યારે મેં તે લખાણ આપ્યું, ત્યારે સરે મને બહુ માન આપ્યું અને ક્લાસમાં વાંચવા માટે કહ્યું. બધા વિદ્યાર્થીઓએ મને ટાળી પાડી. હું ખુશ થયો અને ઘરે જઈને મમ્મીને કહ્યું, "થેન્ક યૂ મમ્મી..."

vishal patel દ્વારા ગુજરાતી સામાજિક વાર્તાઓ

Writen by vishal patel

Category સામાજિક વાર્તાઓ