કથા "વાંસળી હજીય વાગે છે" માં મુખ્ય પાત્ર ધૈર્ય છે, જે રોજ સવારે રેલવે ટર્મિનલ પર પોતાની નિયમિત બેઠક પર બેસે છે. આ વાર્તા ત્રણ દિવસની ઘટનાઓની વાત કરે છે, જેમાં પીડાદાયક અનુભવ થાય છે. ધૈર્યને રોજની મુસાફરીમાં કોઈ મુશ્કેલી નથી આવતી, કારણ કે તે ભાવનગરમાં રહે છે, જે રેલવે માર્ગનો અંતિમ સ્ટેશન છે. અહીંના મુસાફરોની ભીડ અને ગાડીની ગતિનો વર્ણન છે, અને ધૈર્ય પોતાની નિયમિતતા પર ગર્વ અનુભવે છે. ધૈર્યએ નવસારીમાંથી બોટાદમાં નોકરી માટે સ્થાનાંતરણ મેળવ્યું અને ભાવનગરને પોતાના રહેવા માટે પસંદ કર્યું. એક મિત્રના મઝાકમાં તેણે જણાવ્યું કે આ શહેરમાં ગાય, ગાંડા અને ગાંઠિયા છે, અને તે આમાં શું ઉમેરશે તે અંગે વિચારે છે. આઠ વર્ષ પછી, તે ગાડીનો અવલોકન કરે છે અને તેના માટે આ સ્થળ મહત્વપૂર્ણ બની ગયું છે. સવારના સમયે, જ્યારે ધૈર્ય પ્લેટફોર્મ પર પહોંચે છે, ત્યારે તેને વાંસળીના સૂર સાંભળવા મળે છે, જે એક જ ધૂન છે. આ ધૂન તેના જીવનમાં એક અનમોલ અંગ બની ગઈ છે, જે દરેક પરિસ્થિતિમાં તેનું સાથ આપે છે, سواء ટાઢી, તડકો કે વરસાદ.

GOHEL દ્વારા ગુજરાતી પ્રેમ કથાઓ

Writen by GOHEL

Category પ્રેમ કથાઓ