પિંગલ મેદાનમાં કેટલાક ઝૂંપડાં હતાં, જ્યાં ભિખારીઓ રહેતા હતા. તેઓ એકબીજાના સહાયક અને સ્નેહાળ હતા, જેમણે એકબીજાની મદદ માટે પોતાનું કાર્ય ભૂલી જવાનું પસંદ કર્યું. એક દિવસ, જ્યારે બધા ભિખારીઓ ખાવા માટે ગયા, ત્યારે એક યુવાન છોકરો, જે પગે અપંગ હતો, એકલાં રહી ગયો. ભિખારીઓ ખોરાક મેળવવા માટે એક મિલમાં ગયા, જ્યાં તેમને ભોજન મળ્યું, પરંતુ તે છોકરાના માટે કશું ન કરી શક્યા. છોકરો જ્યારે બહાર નીકળ્યો, ત્યારે એક બહેનને તેની પરિસ્થિતિ જોઈ. તેણીએ તેને પોતાના ઘરમાં જમવા માટે આમંત્રિત કર્યું, પરંતુ છોકરાએ જણાવ્યું કે તે તેના કુટુંબીજનો માટે પણ વિચારતો હતો, જેઓ હજુ ખાવા માટે બહાર ગયા હતા. બહેને પુછ્યું કે શું તે તેમના સાથે જમવા માંગે છે, અને છોકરાની સહમતી મળી. આ રીતે, છોકરો અને બહેન વચ્ચે સહાનુભૂતિ અને સ્નેહનો સંબંધ વિકસતો રહ્યો.

Niraj Maheta દ્વારા ગુજરાતી મેગેઝિન

Writen by Niraj Maheta

Category મેગેઝિન