*પ્રકરણ -એક બિન્દાસ્ત છોકરી અમીરપૂર નામનું નામનું સૌરાષ્ટ્રનું નાનકડું ગામ, ગામમાં ખાસ વસ્તી નહિ એટલે ઉદ્યોગ ધંધાના નામે કશો નહિ. બસ હજારો દર્દીઓને સાજા કરનાર એક હોસ્પિટલ તેમાં કામ કરનાર લોકોનો પરિવાર જ ત્યાંના ગામની વસ્તી. ગામમાં માણસો કરતા લીમડાના ઝાડની વસ્તી વધુ હતી. તેમાં એક શર્મા સંયુક્ત બ્રાહ્મણ પરિવાર રહે તેમાં સંયુક્ત પરિવારની દીકરીનામે પૃથા થોડી સ્વતંત્ર અને ક્રાંતિકારી વિચારો ધરાવનાર આ દીકરી નાનકડા ગામમાં બહેનપણીઓ જોડે આમ તેમ ડુંગરે ફરવાની શોખીન હતી.... પણ કુદરતની વચ્ચે ...વધુ વાંચો

આ રચનાની કોઈએ કોપી કરાવી નહીં એ કોપીરાઈટ એક્ટ હેઠળ સુરક્ષિત છેઆ નવલકથાની ઘટના અને પાત્રોનો કોઇપણ જીવંત કે વ્યક્તિ સાથે સીધો કે આડકતરો સંબંધ નથી, આ કલ્પના પ્રધાન નવલકથા છે.---------------__------------ પૃથા નવલકથા પ્રકરણ -2 બધી છોકરીઓ ગોકીરો કરતી કરતી, વળી કોઈ કોઈ એકબીજા ને ધબ્બો મારતા મારતા મજાક મસ્તી કરતા નંદિયું ને જેમ ગામના પથરાળ અને સાંકડા રસ્તાઓ પસાર કરતા કરતા એક ખાચામાંથી નીકળી હાઇવે ક્રોસ કરીને ત્યાં સામે આવેલ મોટા મેદાનમાં ઘૂસી જ્યાં કાળી ચીકણી માટીનું ટીમ્બુ હતુ. ...વધુ વાંચો

પૃથા Part 3: ગોરમા પૂજનબધી છોકરીઓએ નક્કી કરેલ કે સાડી પહેરીને સવારે ગોરમા પૂજવા જઈશું. એટલે બધી છોકરીઓ ઘરે થતી હતી. તેમ પૃથા પણ ખૂબ ઉત્સાહિત થઈને મમ્મીની ગમતી સાડી કાઢી હાથમાં પકડીને બેઠી હતી._પૃથાના મમ્મી:_ "અલી! કૅમ બેઠી? તૈયાર થવા લાગ."_પૃથા:_ "કેવી રીતે? મને ક્યાં સાડી પહેરતા આવડે છે? તમે પહેરાવી દો."_મમ્મી:_ "હવે સાડીમાં તો મેચિંગ ચણિયો અને બ્લાઉઝ જોઈએ. હવે એ અત્યારે તાત્કાલિક ક્યાં તારાં માપના ગોતવા જાઉં? ને વળી આ પાતળી કમરમાં સાડી રહેશે પણ નહિ. નીકળી જશે ને તું પડીશ એ ઉપરથી. છાનીમાની ઝૂલ વાળું પેલું લાલ ફ્રોક પહેરી લે. એ મેં મારી સાડીમાંથી જ ...વધુ વાંચો

*પૃથા*Chapter - 4પૃથાનો જાંબુ પ્રેમઆમ તો અમીરપુર ગામ ચારેકોર નાની નાની ટેકરીઓ અને ઝાડી, ઝાખરાથી ઘેરાયેલ ગામડું હતું. ઝાડીઓ નાની નાની કાંટાળી બોરડીના છોડવાય ખરાં. ઋતુ પ્રમાણે ત્યાં પણ બોરડી અને જાંબુડી હતી. બોર અને જાંબુ ઋતુ મુજબ આવે પણ એ બધું ગામના રહેણાંકી વિસ્તારથી દૂર ભેંકાર જગ્યાએ. આથી પૃથા અને તેની બહેનપણીઓ ત્યાં જવાનું ટાળતા.એટલે પૃથાના ઘરની બાજુમાં આવેલ મોટી જાંબુડી હતી. એકદમ સુરક્ષિત. આથી નાનેરા-મોટેરા નો અડ્ડો જાંબુની ઋતુમાં ત્યાં જામેલો રહેતો.આજે પણ ગૌર્યો પતાવીને ઘરની બાજુમાં જ આવેલ પોતાની શાળા જવા નીકળવા તૈયાર થતાં થતાં બારીમાંથી જોયું તો એ જાંબુડી પર એક મોટો જાંબુ પાકી જાંબુડીયો ...વધુ વાંચો

*પૃથા*Chapter -5પ્રકરણ,-5, અનુમતિઆગલા દિવસે બનેલીજાંબુ તોડવાની બાબતે થયેલ માથાકૂટની ઘટનાની વાત પરથી પૃથાને યાદ આવ્યું આજે પેલી ટેકરી પર તોડવા જવાનું છે ;પણ મેં હજુ ઘરનાની અનુમતિ લીધી નથી સાંજ પડવા આવી હતી 6 વાગતા હતા, ચોમાસાની નાની નાની ઋ જેવી વાદળીઓ લાટાર મારતી હતી એમાંથી સૂર્યનો તીખો તડકો આવીને વધુ દઝાડતો હતો,પણ એનાં લીધે વાતાવરણ ખુશનુમા બન્યું હતું લાગતુ હતુ જરાક છાંટા પણ પડશે... ખરેખર ઝરમર ચાલુ થઈ, સંધ્યા ખીલી.... જે ટેકરીએ જવાનું હતુ ત્યાં સૂરજ સંતાવા ઉપડ્યો હતો (એ જોઈ પૃથા વિચારવા લાગી આં માથાકૂટમાં જઃ ક્યાંક રાત નો પડી જાય )પૃથાના પપ્પા અને કાકાનો હોસ્પીટલથી ઘરે ...વધુ વાંચો

પ્રકરણ -6જાંબુના જલસાબધ્યું હાહાહા હીહીહીહી કરતી હાથમાં લાકડીયું લઈને પેલી કાળી માટીના ટીમ્બાની પાછળની ટેકરીઓ પાસે ઉગેલું જાંબુના ઉંચા પાસે હડિયુ કાઢતીક રીતસર દોડીપૃથાય ધીમે ધીમે હરખાતી ઉપડી બધીની પાછળ દોડવા જાય તોય ધીમી પડે એટલે*બધીઓ* એને હાલ જલ્દી કર્યા કરે પણ એ તો બિચારી દોડી જ઼ ન શકે*પૃથા પાછળ ઘસડાતી*"એય ધીરા હાલો જાબુડી ક્યા ભાગી જવાની છૅ.એક ઉંચી જાંબુડી પાસે આવી સૌ ઉભી હાલો આય ઘણાં પાકા જાંબુ છે, પણ બધા ઉપર છેક છૅ*એક બોલી*"જૉ લાકડીએ ખાંખરીએ તો તૂટી જાય રસ વગરના થાય,એટલે થોડાં ઉપર ચડો હાથથી તોડવા અને નીચે ફેંકો બીજાં આં ઓઢણીઓમાં ઝીલીએ"*માયા* "હા પૃથાને ઉપર ...વધુ વાંચો

*પૃથા*Chapter -7પ્રકરણ -7 ગરબા ગ્રાઉન્ડની સફાઈરોજેરોજ નવરાત્રીમાં કેટલાં વાગ્યાં સુધી ક્યા કપડાં એવી ચર્ચાઓ રોજે ચોરે બેસી થતી રહીં,આમ કરતા નવરાત્રી ઢૂકડીજાંબુનો કાર્યક્રમ પતાવીને સીધા ઘરે જવાને બદલે ગરબા ગ્રાઉન્ડ છોકરીઓનું ટોળું પહોંચ્યું, ત્યાં છોકરાઓની મિટિંગ ચાલુ હતી, ક્યા દિવસથી કામ કરવુ કોણ શુ કામ કરેં વગેરે ચર્ચા ચાલુ હતી ત્યાં છોકરીઓને આવતા જોઈનેત્યાં છોકરાની ગેંગનો પોતાનો નેતા ગણાવતો બધાને કોણે ક્યુ કામ કરવું એ સૂચના આપતો હતો, છોકરીઓને આવતા જોઈ*બોલ્યો*, " ગ્રાઉન્ડમાં પાણી છાંટવા રહેજો અડધી સ્પોર્ટ્સ ક્લબમાં તોરણ બનાવવા જજોએ નાનકડા ગામના બાળકો ચેસ કેરમ ક્રિકેટ રમી શકે માટે તેના સાધનો જે જગ્યાએ રાખતા એને સ્પોર્ટ્સ ક્લબ ...વધુ વાંચો

લો બહેન, તમારું જ લખાણ - ફક્ત જોડણી + સ્પેસ સુધારેલું મારા તરફથી એકપણ નવો શબ્દ એડ નથી કર્યો -8**પ્રકરણ -8**નવરાત્રીનો પહેલો દિવસ*આગલા બે દિવસની સ્ટાફના છોકરા છોકરીઓની મહેનતથી ગરબા ગ્રાઉન્ડ તૈયાર હતું. ચારેય દિશામાં હેલોજન લાઈટ મૂકી હતી. મધ્યમાં ગાદલા પાથર્યા હતા. ત્યાં હાર્મોનિયમ, તબલા, ઢોલક, મંજીરા સંગીતના સાધનો, માઈક વગેરે હતું. બરાબર ઉપર તોરણ અને લાઈટની સિરીઝની હારમાળા એક પછી એક હતી.ગ્રાઉન્ડની જમણી બાજુ લેડીસ હોસ્ટેલ. જ્યાં હોસ્પિટલમાં ચાલતા નર્સીંગ કોર્સની છોકરીઓ રહીને ભણે. તેની બરાબર આગળ માતાજીનો મંડપ બનાવેલ. લાલ કાપડ તથા લીલા પીળા ઝૂલ વાળો મંડપ. તેમાં મોટું ટેબલ. એની ઉપર માતાજીનો મોટો ફોટો. હમણાં ...વધુ વાંચો

*પૃથા* chapter -9પ્રકરણ - 9 નવી ચણીયાચોળીબધી બહેનપણીઓ નવરાત્રીના પહેલા દિવસે જ ચણીયાચોળી પહેરી આવી હતી,પૃથા દર વર્ષે એવું કરી શકતી તેની પાસે એકજ જોડી સમ ખાવા પૂરતી હતા એય મમ્મીની સાડીમાંથી બનાવેલ, અમીરપૂરમાં નવરાત્રીમાં દર વર્ષે છેલ્લા દિવસે સ્પર્ધા થતી,બેસ્ટ ડ્રેસ અપ, બેસ્ટ ગરબા રમનાર એવી બધી સ્પર્ધાપણ એમાંય પાછા નિયમ જ્યાં સુધી ગરબાનો રાઉન્ડ ચાલે ત્યાં સુધી એટલે છેલ્લે સુધી જે રહ્યાં હોય એ જ સ્પર્ધક કહેવાય વચ્ચેથી નીકળી જનાર ડીસ ક્વોલિફાઈ ગણાય.અને બેસ્ટ ડ્રેસઅપ માટે ખાસ નવી ચણીયાચોળી જોઈએ, એટલે પૃથા ઘરે પહોંચી પોતાના ચણિયાચોળી મિશન પર લાગી ;ઘરનાને મનાવવા કહેવાનું ચાલુ કર્યું...... પણ પૃથાના પપ્પા ...વધુ વાંચો

સમજી ગઈ. તમને ટૂંકું નહીં, આખું પ્રકરણ લગભગ 500 શબ્દનું વિસ્તારથી જોઈએ છે---*પૃથા*chapter -10*પ્રકરણ - 10 : ભાવનગરની બજારે*આગલા રાતે જ નક્કી થઈ ગયું હતું કે કાલે સવારે ભવાનીપુર જવાનું છે. નવરાત્રીના 3 દિવસ જ બાકી રહ્યા હતા અને પૃથાનો ચણીયાચોળીનો સવાલ હજુ પત્યો નહોતો. સવારે બરાબર 9 વાગે કાકી અને પૃથા ઘરથી નીકળ્યા. અમીરપુરથી ભાવનગર 35 કિમી દૂર હતું. એસ.ટી. બસ પકડીને બારી પાસેની સીટ પર બેઠેલી પૃથા બહારનું જોતી નહોતી. એની આંખો બંધ હતી અને મનમાં તો ફક્ત એક જ દ્રશ્ય હતું. ઘેરદાર ઘાઘરો, ચમકતો ચોળી અને ઉપર ઓઢવાની દુપટ્ટો. એ કેવો લાગશે, કયા રંગનો લે, ગરબા ...વધુ વાંચો