આ કોઈ ઉપદેશ નથી, આ એક મિત્રની ડાયરી છે. શહેરમાં ખોવાયેલા એક યુવાનની વાત, જેને જંગલ બોલાવે છે, પહાડ કરે છે, અને કૃષ્ણ પોતાની પાસે ખેંચી લે છે. જો તમારું મન પણ ક્યારેક વિખરાયેલું લાગે, તો આ માળાનો દરેક મણકો તમારા માટે છે.૧મણકો૧વિખરાયેલું મનજ્યાં બધું તૂટી ગયું હતું, ત્યાંથી યાત્રા શરૂ થઈસુરતના ઘોંઘાટભર્યા એક ખૂણામાં આરવ રહે છે. ચોવીસ વર્ષનો યુવાન, આંખોમાં મોટા સપનાં પણ હૃદયમાં ઊંડો થાક લઈને ફરતો યુવાન. સવાર પડે ત્યાં ફોનની અવિરત ઘંટડીઓ, કામનું અસહ્ય દબાણ, ભવિષ્યની કાળી ચિંતા અને રાત પડે ત્યાં એકલતાનો ભાર. એવું લાગે જાણે મનના ટુકડા ચોતરફ વિખરાઈ ગયા હોય.આરવને ઊંઘ ...વધુ વાંચો

બીજા દિવસે સવારે એને માયરા મળે છે. માયરા — વીસ વર્ષની, સાદા સફેદ વસ્ત્રોમાં, હાથમાં તુલસીની માળા, આંખોમાં જંગલ ઊંડી શાંતિ. એ કોઈ સામાન્ય છોકરી નથી. એ પ્રકૃતિને પ્રેમ કરે છે, દરેક ઝાડને નામથી બોલાવે છે અને કૃષ્ણને પોતાના સૌથી નજીકના મિત્ર માને છે. આરવ પૂછે છે, તું અહીં એકલી નથી ડરતી? માયરા હસીને કહે છે, જ્યાં કૃષ્ણ હોય ત્યાં ડર કેવો? જંગલ ડરાવતું નથી, જગાડે છે.માયરા આરવને જંગલનું મૌન શીખવે છે. બંને એક મોટા વડ નીચે બેસે છે. માયરા કહે છે, આંખ બંધ કર, કંઈ બોલીશ નહીં, ફક્ત સાંભળ. શરૂઆતમાં આરવને બેચેની લાગે છે, પણ ધીરે ધીરે એને ...વધુ વાંચો