આ એક એવું પરમ સત્ય છે જે સાંભળવામાં જેટલું કડવું અને ઉદાસીન લાગે છે, સમજવામાં એટલું જ મુક્ત અને છે. માણસ આખી જિંદગી ભીડ ભેગી કરવામાં, સંબંધોના તાણાવાણા વણવામાં અને 'પોતાના' કહી શકાય તેવા માણસોની શોધમાં વિતાવી દે છે. પરંતુ જીવનના કોઈક વળાંકે, કોઈક એવી ક્ષણે તેને અહેસાસ થાય છે કે હજારો લોકોની વચ્ચે હોવા છતાં, અંદરના ગર્ભગૃહમાં તો એ સાવ એકલો જ ઊભો છે.આ કોઈ નકારાત્મક વિચાર નથી, પણ અસ્તિત્વનો એવો સાચો અરીસો છે જે આપણને આપણી જાત સાથે મુલાકાત કરાવે છે. ચાલો આ ગહન અને ચિંતનાત્મક સત્યની સફરમાં ઊંડા ઉતરીએ.આપણે એક સામાજિક પ્રાણી છીએ. આપણને જન્મથી જ ...વધુ વાંચો

આ માત્ર સાડા ચાર અક્ષરનો શબ્દ નથી, પણ માનવ મનની આખી ઉત્ક્રાંતિ અને તેના પતનની વાર્તા છે. માણસ જ્યારથી સંભાળે છે, ત્યારથી જ એ અપેક્ષાઓના અદ્રશ્ય તાણાવાણા વણવાનું શરૂ કરી દે છે. આપણે ક્યારેય ખાલી હાથે જીવી શકતા નથી. આપણને હંમેશાં કોઈકની પાસેથી, પરિસ્થિતિ પાસેથી અથવા નસીબ પાસેથી કંઈકને કંઈક જોઈતું જ હોય છે. અને આ જ 'જોઈતું હોવાની' જે તીવ્ર ઈચ્છા છે, એ જ આપણી તમામ પીડાઓનું, આંસુઓનું અને નિરાશાઓનું ઉદ્ગમ સ્થાન છે.ભગવાન બુદ્ધે વર્ષો પહેલાં કહ્યું હતું કે 'તન્હા જાતિ દુખં' એટલે કે તૃષ્ણા અને અપેક્ષા જ દુઃખને જન્મ આપે છે. જ્યારે આપણે આ વિધાનને આજના આધુનિક, ...વધુ વાંચો

આ એક એવું વાક્ય છે જે હૃદયના સૌથી ઊંડા ખૂણામાં સીધો ઘા કરે છે. જિંદગીના કોઈક વળાંકે આપણે બધાએ અહેસાસમાંથી પસાર થવું જ પડે છે. જેને આપણે આપણું સર્વસ્વ માનતા હોઈએ, જેના પલકારા પર આપણા શ્વાસ ચાલતા હોય, અને જેના વિશે આપણને સો ટકા ખાતરી હોય કે 'આ વ્યક્તિ ગમે તે થાય પણ ક્યારેય નહીં બદલાય', એ જ વ્યક્તિ જ્યારે અચાનક એક સવારે તદ્દન અજાણી બનીને આપણી સામે ઊભી રહી જાય, ત્યારે અંદર કંઈક એવું તૂટી જાય છે જેને ફરી ક્યારેય સાંધી શકાતું નથી.આ દુનિયામાં ઋતુઓ બદલાય છે તો એ પણ પોતાની પાછળ દિવસો અને મહિનાઓનો સમય લે છે. ...વધુ વાંચો